Μοναδικό εύρημα στο Ισραήλ: Βρέθηκε σπαθί σταυροφόρων ηλικίας 900 ετών (Εικόνες & Βίντεο)
Ποια είναι η εκτίμηση των αρχαιολόγων
![_methode_times_prod_web_bin_4ad19b98-3032-11ec-820f-e2be9b2cb5fd](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2021-10-19/_methode_times_prod_web_bin_4ad19b98-3032-11ec-820f-e2be9b2cb5fd.jpg)
Ένα σπαθί, πιθανότατα της περιόδου των Σταυροφοριών, βρήκε ένας ερασιτέχνης δύτης, που ου κολυμπούσε στα βόρεια ισραηλινά παράλια της Μεσογείου.
Σύμφωνα με τα ΜΜΕ της χώρας, το μοναδικό αυτό εύρμα πιθανότατα χρονολογείται από την περίοδο κατά την οποία οι Σταυροφόροι και οι μουσουλμανικές δυνάμεις πολέμησαν για τον έλεγχο των Αγίων Τόπων.
Σε εξαιρετικά καλή κατάσταση, το αρχαίο τεχνούργημα του πολέμου βρέθηκε 200 μέτρα (650 πόδια) ανοικτά της θάλασσας και σε βάθος 4 μέτρων.
Δείτε φωτογραφίες
Ποια είναι η εκτίμηση των αρχαιολόγων
«Ήταν γεμάτο με κοχύλια. Αυτό καθιστά δύσκολο να πούμε περισσότερα για το ξίφος εκτός από το ότι φαίνεται άθικτο ακόμη και μετά από περίπου 1.000 χρόνια», εξηγεί ο Κόμπι Σάρβιτ, ο οποίος διευθύνει τη θαλάσσια αρχαιολογική μονάδα της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ.
Η υποψία των αρχαιολόγων είναι ότι είχε πέσει στη θάλασσα από έναν Σταυροφόρο. Η Μεσόγειος πάσχει από μαζική υπεραλίευση, ρύπανση και κλιματική αλλαγή. Μπορεί να μην φαίνονται πολλά ψάρια έξω από τις ακτές Καρμέλ του Ισραήλ στα βόρεια, αλλά ο κάτοικος του Άτλιτ, Σλόμι Κάτζιν εντόπισε το σπαθί και άλλα αρχαία αντικείμενα, στον βυθό.
Η Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ δεν αναφέρει ακριβώς πού εντόπισε ο Κάτζιν τα αντικείμενα, λόγω της ανησυχίας ότι οι αρχαιοκάπηλοι θα βουτούσαν στο σημείο για να ψάξουν και για άλλα.
Άλλα ευρήματα εκεί περιλαμβάνουν πέτρινες άγκυρες εκείνης της εποχής, άγκυρες σιδήρου από τη ρωμαϊκή περίοδο και τεχνουργήματα από τους βυζαντινούς χρόνους. Αν και το σπαθί μήκους ενός μέτρου βρέθηκε σε συνδυασμό με αντικείμενα από χιλιάδες χρόνια ναυσιπλοΐας, ήταν ένα αυτόνομο εύρημα, λέει ο Σάρβιτ. «Όχι, δεν βρήκαν πλοίο ή πανοπλία σταυροφόρων ή οτιδήποτε άλλο μαζί του», σημειώνεται.
Ο Κάτζιν βουτούσε εκεί ακριβώς όταν η κίνηση των κυμάτων αποκάλυψε το σπαθί. «Λόγω της δυναμικής του ρηχού νερού, η άμμος συνεχίζει να κινείται», εξηγεί ο Σάρβιτ. «Κάθε φορά, μια νέα περιοχή εκτίθεται», σημειώνει.
Σύμφωνα με τα ΜΜΕ της χώρας, το μοναδικό αυτό εύρμα πιθανότατα χρονολογείται από την περίοδο κατά την οποία οι Σταυροφόροι και οι μουσουλμανικές δυνάμεις πολέμησαν για τον έλεγχο των Αγίων Τόπων.
Σε εξαιρετικά καλή κατάσταση, το αρχαίο τεχνούργημα του πολέμου βρέθηκε 200 μέτρα (650 πόδια) ανοικτά της θάλασσας και σε βάθος 4 μέτρων.
Δείτε φωτογραφίες
![](https://s.parapolitika.gr/files/2021-10-19/ancient_sword1-ap_2.jpg)
![](https://s.parapolitika.gr/files/2021-10-19/ancient_sword-ap.jpg)
Ποια είναι η εκτίμηση των αρχαιολόγων
«Ήταν γεμάτο με κοχύλια. Αυτό καθιστά δύσκολο να πούμε περισσότερα για το ξίφος εκτός από το ότι φαίνεται άθικτο ακόμη και μετά από περίπου 1.000 χρόνια», εξηγεί ο Κόμπι Σάρβιτ, ο οποίος διευθύνει τη θαλάσσια αρχαιολογική μονάδα της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ.Η υποψία των αρχαιολόγων είναι ότι είχε πέσει στη θάλασσα από έναν Σταυροφόρο. Η Μεσόγειος πάσχει από μαζική υπεραλίευση, ρύπανση και κλιματική αλλαγή. Μπορεί να μην φαίνονται πολλά ψάρια έξω από τις ακτές Καρμέλ του Ισραήλ στα βόρεια, αλλά ο κάτοικος του Άτλιτ, Σλόμι Κάτζιν εντόπισε το σπαθί και άλλα αρχαία αντικείμενα, στον βυθό.
Η Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ δεν αναφέρει ακριβώς πού εντόπισε ο Κάτζιν τα αντικείμενα, λόγω της ανησυχίας ότι οι αρχαιοκάπηλοι θα βουτούσαν στο σημείο για να ψάξουν και για άλλα.
Άλλα ευρήματα εκεί περιλαμβάνουν πέτρινες άγκυρες εκείνης της εποχής, άγκυρες σιδήρου από τη ρωμαϊκή περίοδο και τεχνουργήματα από τους βυζαντινούς χρόνους. Αν και το σπαθί μήκους ενός μέτρου βρέθηκε σε συνδυασμό με αντικείμενα από χιλιάδες χρόνια ναυσιπλοΐας, ήταν ένα αυτόνομο εύρημα, λέει ο Σάρβιτ. «Όχι, δεν βρήκαν πλοίο ή πανοπλία σταυροφόρων ή οτιδήποτε άλλο μαζί του», σημειώνεται.
Ο Κάτζιν βουτούσε εκεί ακριβώς όταν η κίνηση των κυμάτων αποκάλυψε το σπαθί. «Λόγω της δυναμικής του ρηχού νερού, η άμμος συνεχίζει να κινείται», εξηγεί ο Σάρβιτ. «Κάθε φορά, μια νέα περιοχή εκτίθεται», σημειώνει.