Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Οι γονείς του Άλκη Καμπανού σε βράβευση ταινιών για την οπαδική βία
Ειδική βράβευση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
![goneis-kampanou1](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/png/files/2022-11-07/goneis-kampanou1.png)
Η δολοφονία του Άλκη Καμπανού υπήρξε αφορμή για να προκηρυχθεί διαγωνισμός από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με αντικείμενο την δημιουργία μονόλεπτων ταινιών από νέους και νέες 18-30 ετών, λαμβάνοντας περισσότερες από 70 συμμετοχές.
Σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 6 Νοεμβρίου, την οποία τίμησαν με την παρουσία τους οι γονείς του αδικοχαμένου Άλκη Καμπανού, Άρης Καμπανός και Μελίνα Καμπανού, στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος (Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης), προβλήθηκαν οι δεκατρείς ταινίες που ξεχώρισε η κριτική επιτροπή και βραβεύτηκαν οι πέντε από αυτές.
Παράλληλα, προβλήθηκε και η πεντάλεπτη ταινία Soccer as an excuse for violence του Μάικλ Ντουκάκις, που μεταφέρει την προσωπική μαρτυρία του ηθοποιού και σεναριογράφου από την επίθεση χούλιγκαν στο Θέατρο Τέχνης, τον Φεβρουάριο του 2011.
Την εκδήλωση προλόγισε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Ορέστης Ανδρεαδάκης: «Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε αυτή την ενέργεια πριν μερικούς μήνες, με αφορμή την τραγική δολοφονία του Άλκη. Είμαι πολύ συγκινημένος που βρίσκονται εδώ οι γονείς του Άλκη Καμπανού. Το γεγονός αυτό κινητοποίησε μια μεγάλη μερίδα νέων να μιλήσουν για σημαντικά θέματα. Υποστηρίζουμε τη Δομή Εις το Όνομα του Άλκη και ευχαριστούμε τα παιδιά πίσω από τις 71 όμορφες ταινίες που συμμετείχαν. Σήμερα, θα δούμε τις δεκατρείς ταινίες που μπήκαν στη βραχεία λίστα και θα βραβεύσουμε πέντε από αυτές».
Μετά την προβολή των ταινιών, ο κ. Ανδρεαδάκης έδωσε τον λόγο στην Ελευθερία Θανούλη, πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Φεστιβάλ και καθηγήτρια στο τμήμα Κινηματογράφου του ΑΠΘ, η οποία καλωσόρισε με τη σειρά της το κοινό που παρευρέθηκε στην εκδήλωση: «Καμία κινηματογραφική δημιουργία δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από την κοινωνία και από τις συνθήκες που τη δημιούργησαν. Το ίδιο οφείλει να ισχύει και για τους θεσμούς. Ανάμεσα στις διάφορες αποστολές του Φεστιβάλ είναι και το να βρίσκεται σε εγρήγορση και σε επαφή με την κοινωνία, να τολμά, να ευαισθητοποιεί και να κινητοποιεί εκείνους που πρέπει γύρω από τόσο σημαντικά ζητήματα. Τα τραγικά γεγονότα, όπως η δολοφονία του Άλκη Καμπανού, συγκλονίζουν τη συνείδησή μας, στρέφουν το βλέμμα μας στις πιο άβολες και δυσάρεστες πτυχές της κοινωνίας, καλώντας μας να αναλάβουμε δράση. Το Φεστιβάλ αποφάσισε, λοιπόν, να αναλάβει δράση με τον τρόπο που ξέρει καλύτερα: μέσα από τον ίδιο τον κινηματογράφο. Θεωρήσαμε πως δεν θα υπήρχε τίποτα πιο κατάλληλο από το να δώσουμε το βήμα και τη δυνατότητα σε νέους ανθρώπους να μιλήσουν για το θέμα της οπαδικής βίας, αλλά και να αποτίσουν φόρο τιμής στη μνήμη του Άλκη, μέσα από τις εικόνες και τους ήχους. Κι αυτό που είδαμε σήμερα ήταν πραγματικά εκπληκτικό», ανέφερε αρχικά.
«Ελπίζω να συμμερίζεστε τα δικά μου συναισθήματα. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πραγματικά πάρα πολύ συγκινητική, καθώς κατατέθηκαν περισσότερες από 70 ταινίες. Εμείς τις εμπιστευθήκαμε σε τρεις ανθρώπους που γνωρίζουν πάρα πολύ καλά και αγαπούν το σινεμά. Η κριτική επιτροπή είναι εδώ και θα σας μιλήσει για την επιλογή των ταινιών. Τέλος, θα ήθελα να πω πως αισθανόμαστε πάρα πολύ μεγάλη τιμή για την παρουσία των γονιών του Άλκη εδώ σήμερα. Σας ευχαριστούμε θερμά που βρήκατε το κουράγιο να έρθετε και να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια. Η αξιοπρέπεια και η μεγαλοψυχία αυτών των ανθρώπων απέναντι στην τραγική απώλεια του γιου τους, όχι μόνο μας εμπνέει, όχι μόνο μας συγκινεί, αλλά κυρίως οφείλει να μας δείξει τον τρόπο με τον οποίο όλοι εμείς οι υπόλοιποι, είτε ως γονείς, είτε ως δάσκαλοι, είτε ως απλοί πολίτες, οφείλουμε να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να εκτονωθεί αυτός ο θυμός που βρίσκεται παντού γύρω μας. Νομίζω ότι η ύπαρξη αυτού του θυμού ήταν και το θέμα που ξεχώρισε ιδιαίτερα σε όλες τις ταινίες. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να συνεχίσουμε να συνυπάρχουμε ως κοινωνία και, κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το σημαντικότερο διακύβευμα», κατέληξε η κυρία Θανούλη.
Η κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από τον σκηνοθέτη Δημήτρη Γκότση, τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, Γιάννη Σακαρίδη, και τη δημοσιογράφο Έλσα Ποιμενίδου, επέλεξε 13 ταινίες, ενώ στις πέντε ταινίες που ξεχώρισε η κριτική επιτροπή απονεμήθηκε βραβείο που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 1.000 ευρώ.
Πριν την απονομή, ο κ. Σακαρίδης διάβασε το σκεπτικό της βράβευσης των πέντε ταινιών: «Η τεράστια ανταπόκριση των νέων σε αυτή την πρωτοβουλία μόνο χαρά και ελπίδα μπορεί να μας δώσει. Μέσα από τις 71 μονόλεπτες ταινίες αντιληφθήκαμε την ανάγκη των νέων για επιστροφή στον ρομαντισμό. Αυτή η ανάγκη ήταν και η αφετηρία για το σκεπτικό της επιτροπής. Αναζητήσαμε τις πέντε ταινίες, οι οποίες, ανεξαρτήτως τεχνικών μέσων, κατάφεραν μέσα σε μόλις 60 δευτερόλεπτα να αφηγηθούν με αρτιότητα ιστορίες χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε το Φεστιβάλ για την εμπιστοσύνη και τους 71 δημιουργούς που μας υπενθύμισαν τη χαρά και την αγάπη του παιχνιδιού και μόνο».
Οι πέντε ταινίες, με τη σειρά που βραβεύτηκαν
- 43 Σελίδες. Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Πανίτσας. «Αντιληφθήκαμε το ζήτημα κοινωνικά. Το 43 παραπέμπει στον ελάχιστο αριθμό σελίδων που απαιτείται για να σταματήσει ένα αιχμηρό αντικείμενο. Στην ταινία, ο τηλεφωνικός κατάλογος μετουσιώνεται σε ένα αντικείμενο που βοηθά μια κοπέλα και έχει διαφορετική χρήση», δήλωσε ο Αλέξανδρος Πανίτσας.
- The Bet. Σκηνοθεσία: Ντίνος Παπαγεωργίου, Σάββας Παπαγεωργίου. «Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι είναι πραγματικά στενάχωρο που βρισκόμαστε εδώ σήμερα, παρά την πολύ ευχάριστη κινητοποίηση για ένα γεγονός πολύ δυσάρεστο», δήλωσε ο Ντίνος Παπαγεωργίου. Αγόρια Λύκοι. Σκηνοθεσία: Νοέμη Βασιλειάδου. Η Νοέμη Βασιλειάδου δεν μπόρεσε να παρευρεθεί, αλλά απέστειλε ευχαριστήριο σημείωμα: «Θα ήθελα από τη μεριά μου να ευχαριστήσω το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για αυτό το βραβείο, αλλά κυρίως να το συγχαρώ που έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της οπαδικής βίας. Πολύ συχνά, γεγονότα όπως ο θάνατος του Άλκη Καμπανού μένουν για κάποιο καιρό στην επικαιρότητα κι ύστερα ξεχνιούνται. Είναι πολύ σημαντικό που μέσα απ’ αυτόν τον διαγωνισμό, το Φεστιβάλ ευαισθητοποίησε πολλούς νέους ανθρώπους και δημιουργούς, καταφέρνοντας να κρατήσει το θέμα στο προσκήνιο.
Επίσης, είναι πολύ σημαντικό ο πολιτισμός και η τέχνη να λειτουργούν ως αντίδοτο στη βία και οι καλλιτέχνες να παίρνουν θέση σε κοινωνικά ζητήματα. Εύχομαι η οπαδική βία να απασχολήσει την κοινωνία και την πολιτεία πιο σοβαρά, ώστε να προλαμβάνονται παρόμοια περιστατικά και να μη θρηνήσουμε κι άλλα θύματα. Ευχαριστώ και πάλι και μακάρι να μπορούσα να ήμουν μαζί σας».
- Και εγώ έπαιζα μπάλα. Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Λαγκαδινός. «Θέλω κι εγώ να ευχαριστήσω με τη σειρά μου το Φεστιβάλ γι’ αυτή την πρωτοβουλία, είμαι πολύ συγκινημένος γιατί είναι εδώ και οι γονείς του Άλκη. Όταν είχε ξεκινήσει αυτή η προσπάθεια, ήταν πολύ έντονα στο μυαλό μου η δική τους παρουσία. Εμείς επικεντρωθήκαμε στην παιδική αγνότητα και στο από πού ξεκινήσαμε και πού καταλήξαμε τελικά. Θέλαμε να μείνουμε καθαρά σε αυτό, να θυμηθούμε ότι όταν ήμασταν κάποτε παιδιά, σκεφτόμασταν πολύ πιο αγνά απ’ ό,τι σκεφτόμαστε σήμερα», δήλωσε ο Αλεξανδρος Λαγκαδινός.
- Άθλος. Σκηνοθεσία: Ευτυχία Ιωσηφίδου. Η Ευτυχία Ιωσηφίδου δεν μπόρεσε να παρευρεθεί, αλλά απέστειλε ευχαριστήριο μήνυμα: «Πριν λίγους μήνες, είδα ένα αγόρι να κρύβει το τατουάζ της ομάδας του μ’ ένα κομμάτι γάζα. Στις μηχανικές του κινήσεις, φανερώθηκε η σκληρότερη μορφή βίας: ο φόβος. Εύχομαι η πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μέσα από τις εικόνες μας, να φωτίσει αυτό το σκοτάδι».
Το Φεστιβάλ ευχαριστεί για την υποστήριξη τη Δομή 1ης Φεβρουαρίου 2022 – Εις το Όνομα του Άλκη, η οποία τιμά τη μνήμη του Άλκη, υποστηρίζει τα θύματα οπαδικής βίας και αγωνίζεται για την αλλαγή της οπαδικής κουλτούρας.