Επικίνδυνες διαστάσεις παίρνει η κόντρα Στρατηγού Κωσταράκου και ΓΕΕΘΑ/ΓΕΝ
Πρωτοφανείς βολές
![m9gwtq7bnioqztmgx4lu](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/migration/images/2018-05/m9gwtq7bnioqztmgx4lu.jpg)
Ανοικτός πόλεμος, με πρωτοφανείς βολές και ενέργειες ένθεν κακείθεν, φαίνεται ότι έχει ξεσπάσει και μαίνεται μεταξύ του προέδρου της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτίμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Μιχαήλ Κωσταράκου από την μία πλευρά, και των ηγεσιών των ΓΕΕΘΑ και ΓΕΝ αντίστοιχα, σύμφωνα με την επώνυμη καταγγελία πριν λίγη ώρα του Στρατηγού στον «τοίχο» του στο φέϊσμπουκ.
Αφορμή για το γεγονός αυτό στάθηκε η χθεσινή απόφαση των ηγεσιών ΓΕΕΘΑ και ΓΕΝ να αποσύρει υπαξιωματικούς – βατραχανθρώπους της προσωπικής του ασφάλειας, ένα εξάμηνο πιο νωρίς από τη λήξη της θητείας του Στρατηγού Κωσταράκου στις Βρυξέλλες, που λήγει το Νοέμβριο του 2018.
Πριν λίγές βδομάδες είχε προηγηθεί μία άλλη μεγαλύτερη αριθμητικά ομάδα στελεχών που διατάχθηκαν να επιστρέψουν Ελλάδα πιο νωρίς, κάτι που και τότε είχε καταγγείλει ο Στρατηγός σε πολύ πιο χαμηλούς είναι η αλήθεια τόνους, ενώ πριν λίγες ημέρες είχε καταδικάσει την έκδοση της γνωστής ανακοινώσεως του ΓΕΕΘΑ για τα όσα ανόητα είχε πει στη ουλή ο Μπαρμπαρούσης καλώντας τις ΕΔ να κάνουν πραξικόπημα και η κόντρα που πλήττει το κύρος των Ελληνικών ΕΔ εντός και εκτός Ελλάδος δεν λέει δυστυχώς να σταματήσει.
Το πλήρες κείμενο της καταγγελίας του Στρατηγού Κωσταράκου έχει ως εξής:
«Χτες, το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού απέσυρε μια διμελή Ομάδα Προστασίας μου, αποφασίζοντας έτσι να στερήσει από εμένα και την οικογένειά μου το ένα τέταρτο της -ήδη απομειωμένης- προστασίας που είχε επίσημα αποφασισθεί να έχω μέχρι το τέλος της θητείας μου τον Νοέμβριο του 2018 στο Βέλγιο, σύμφωνα τα διεθνή πρότυπα ασφαλείας. Το Βέλγιο θεωρείται ως το μεγαλύτερο εν δυνάμει κέντρο πιθανής ισλαμικής τρομοκρατίας με καταγεγραμμένες δεκάδες επιθέσεις σε ένστολους. Ίσως προσωπικά εγώ να μην αποτελώ στόχο, αποτελεί όμως στόχο η στολή του Έλληνα Αξκού που φέρω με τιμή στις Βρυξέλλες καθημερινά.
Προσπαθώ να μην πιστέψω ότι το ΓΕΕΘΑ και ΓΕΝ με εκδικούνται για τις δύσκολες στιγμές που το τελευταίο πέρασε κατά την αρχηγία μου. Είχα πολλές απαιτήσεις και ιδιαίτερα υψηλούς στόχους που τους δυσκόλεψαν. Προφανώς δεν αναφέρομαι στα πληρώματα του Ελληνικού Στόλου, γιατί αυτά αποδεδειγμένα είναι τα καλύτερα παγκοσμίως εδώ και 3.000 χρόνια. Κάποιοι όμως από την ηγεσία, δεν μπόρεσαν να πιάσουν ποτέ αυτούς τους στόχους και αυτό συνεχίζει να τους ενοχλεί.
Το γεγονός παραμένει ότι οι Ηγεσίες του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΝ αποφάσισαν χωρίς καμία γνώση των συνθηκών και καμία τεκμηρίωση, ότι πρέπει να μειωθεί η προστασία η δικιά μου και της οικογένειάς μου στο Βέλγιο, για να μου “δείξουν εμένα” και να με “ενοχλήσουν" ή να με "τιμωρήσουν” που τους θυμίζω απλά με την ύπαρξή μου ότι πρέπει να εκτελούν τα καθήκοντά τους, ενδεχομένως καλύτερα από ότι το κάνουν.
Την αντιπαλότητα του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΝ προς εμένα την πληρώνουν πρώτα-πρώτα οι υπαξιωματικοί - φρουροί μου που επαναπατρίζονται πρόωρα, υποβαλλόμενοι σε απρόβλεπτες οικονομικές κυρώσεις πολλών χιλιάδων ευρώ στο Βέλγιο, λόγω αυτής της πρόωρης αναχώρησης, χωρίς οι ίδιοι να φταίνε σε τίποτα. Οι καθ' ύλην αρμόδιοι αδιαφορούν.
Δυστυχώς, αντιμετωπίζουν εξ αρχής έναν επίτιμο Α/ΓΕΕΘΑ, Στρατηγό του Ελληνικού Στρατού και Πρόεδρο της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως “ξένο” και ως “εχθρό”, καταφεύγοντας διαρκώς σε απαξιωτικές συμπεριφορές και πολιτικές. Όσο και αν ακούγεται απίστευτο, με αυτή και με άλλες προηγούμενες πρωτοβουλίες, κάνουν ότι μπορούν για να παρακωλύσουν την εκτέλεση των καθηκόντων μου, βλάπτοντας όμως στην πραγματικότητα όχι την Ευρωπαϊκή Ένωση ή εμένα όπως νομίζουν, αλλά την ίδια την χώρα. Τώρα αποφάσισαν να βλάψουν επιπλέον και τους υπαξιωματικούς του Κλάδου τους επειδή υπηρετούσαν μαζί μου.
Τελικά, εγώ θα προστατεύσω με όποιον τρόπο μπορώ τον εαυτό μου και την οικογένειά μου σε περίπτωση κινδύνου, όπως θα έκανε ο καθένας μας, για τον ελάχιστο χρόνο που απομένει έως τη λήξη της θητείας μου, ενώ αυτοί θα συνεχίσουν να προσπαθούν μάταια να ανταποκριθούν στις ηγετικές και διοικητικές απαιτήσεις του έργου που τους ανατέθηκε».