Netflix - «The Crown»: Ο ολοκληρωτικός πόλεμος μεταξύ της Νταϊάνα και του στέμματος στην 5η σεζόν
Η σειρά ξεδιπλώνει τα γεγονότα που οδήγησαν στο περίφημο πλέον «annus horribilis» - Πώς ένα αποκαλυπτικό βιβλίο, ένα διαζύγιο και μία συνέντευξη αποδείχθηκαν ισχυρότερα και από πυρηνική βόμβα
![1-The-Crown-Season-5-5](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/png/files/2022-11-10/1-The-Crown-Season-5-5.png)
Στο τέλος του δεύτερου επεισοδίου της 5ης σεζόν της σειράς «The Crown» ο βιογράφος της Νταϊάνα σχολιάζει σε τηλεοπτική εκπομπή τη σχέση της πριγκίπισσας και της βασιλικής οικογένειας. Βρισκόμαστε στο 1992 και ο αλλοτινός βασιλικός δημοσιογράφος Άντριου Μόρτον απολαμβάνει τεράστιας επιτυχίας μετά την κυκλοφορία του μπεστ σέλερ βιβλίου του για τον βασιλικό γάμο και την απομόνωση της πριγκίπισσας της Ουαλίας, που γράφτηκε με την πλήρη συνεργασία της. «Ή έχεις μία μακροχρόνια ειρήνη έπειτα από διαπραγματεύσεις, την οποία δεν βλέπω εφικτή, καθώς οι δύο πλευρές είναι οχυρωμένες, ή κλιμακώνεις», εμφανίζεται να λέει ο Μόρτον. «Κλιμακώνεις σε τι;», επιμένει ο δημοσιογράφος. «Μα σε ολοκληρωτικό πόλεμο», απαντάει δίχως δισταγμό εκείνος. Κι αυτό ακριβώς πραγματεύεται η σεζόν αυτή.
Τον ολοκληρωτικό πόλεμο που ξέσπασε κατά τη δεκαετία του 1990 μεταξύ της πριγκίπισσας Νταϊάνα και του στέμματος. Ένας πόλεμος που ανέβασε την πίεση της ψύχραιμης ή ψυχρόαιμης βασίλισσας και έσπασε την ομερτά, πάνω στην οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, βασίζεται ο ίδιος ο θεσμός και ο μύθος που ανέκαθεν τον περιέβαλε. Η πολεμική φαρέτρα της μετωπικής αυτής σύγκρουσης περιελάμβανε ένα αποκαλυπτικό βιβλίο, ένα διαζύγιο και μία συνέντευξη. Και τα τρία στα χέρια της Νταϊάνα αποδείχθηκαν ισχυρότερα και από πυρηνική βόμβα. Δεν οδήγησαν μονάχα στο περίφημο –πλέον- «annus horribilis», αλλά και σε μία άνευ προηγουμένου υπαρξιακή περιδίνηση της ίδιας της μοναρχίας.
Μπορεί οι απώλειες να περιορίστηκαν στην Νταϊάνα και στον πρώιμο θάνατό της το 1997, με τον οποίο επέρχεται η ειρήνη, αλλά στα θύματα συγκαταλέγεται και το ίδιο το παλάτι και οι ένοικοι αυτού. Μετά την αποκάλυψη των έριδων, της μοιχείας, της δυστυχίας, των διαφόρων μετώπων εντός του Μπάκιγχαμ, αλλά και εξαιτίας της ανεπαρκούς διαχείρισης της κρίσης, ο θεσμός πέρασε μία ταραχώδη περίοδο. Ακόμα και μετά το τέλος της καταιγίδας τίποτα δεν ήταν ίδιο ξανά. Η κλειδαρότρυπα που άνοιξε στην πραγματικότητα δεν έκλεισε ποτέ. Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά της βασίλισσας πήραν διαζύγιο. Η τελειότητα δεν αποκαταστάθηκε και ο Οίκος Γουίνδσορ δεν επανήλθε ποτέ στην ηθική ανωτερότητα που διεκδικούσε. Τα μέλη του εξανθρωπίστηκαν και ως τέτοια επιβιώνουν μέχρι και σήμερα. Το πλήγμα στο γόητρο των μοναρχών με τον καιρό επουλώθηκε. Ακόμα, όμως, και η απαραίτητη επανεκκίνηση δεν επανέφερε τα μέλη της βασιλικής οικογένειας στην προνομιακή θέση «του να μη δίνουν δεκάρα».
Με αυτό κατά νου, η σεζόν αυτή είναι συναρπαστική. Έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον, μεγαλύτερο σασπένς, δράση, αντίδραση και συναρπαστικά γεγονότα που διαδέχονται το ένα το άλλο. Οι πρωταγωνιστές δεν σμιλεύονται. Έχουν ήδη διαμορφωθεί και πλέον ανοίγουν τα χαρτιά τους, αποκαλύπτοντας πιο περίπλοκες και σκοτεινές πτυχές του χαρακτήρα τους ή απλώς την πιο ανθρώπινη εκδοχή τους. Η σειρά παραμένει ατμοσφαιρική, καλογυρισμένη. Το κάστινγκ είναι απόλυτα ανανεωμένο και πιο εντυπωσιακό από ποτέ, όχι, όμως, και επιτυχημένο. Παρότι η Imelda Staunton χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως η «καλύτερη Ελισάβετ», κάτι λείπει, έχοντας διαδεχθεί τη βραβευμένη με Όσκαρ Olivia Colman.
Η ομοιότητά της με την αληθινή Ελισάβετ είναι αξιοσημείωτη, παρ' όλα αυτά η ηθοποιός που έχει ενσαρκώσει με εξαιρετική δεινότητα πιο λαϊκές ηρωίδες, δεν χωράει απόλυτα στα παπούτσια της Ελισάβετ. Είναι περισσότερο ανθρώπινη και λιγότερο μνημειακή. Μοιάζει μπερδεμένη, με αποτέλεσμα ο θεατής να γυρεύει διαρκώς τη γνωστή της υπεροχή, ακόμα και όταν αυτή απλά και μόνο αποτελεί την ασπίδα της απ' όσα γύρω της ξεφεύγουν από τον έλεγχό της. Η Νταϊάνα είναι εύθραυστη, όμορφη και παιχνιδιάρα. Όπως και η αληθινή. Ο Τζόναθαν Πράις είναι ο νέος Φίλιππος και παρά το ταλέντο του, η απουσία του προηγούμενου είναι αισθητή. Παρ' όλα αυτά, η σχέση του με μία κατά πολύ νεότερη γυναίκα αποτελεί μια ενδιαφέρουσα πτυχή της σειράς, καθώς και οι αποτυχημένες προσπάθειές του να συγκρατήσει την επερχόμενη πτώση.
Όπως και να έχει, η σειρά επιτυγχάνει, μεταφέροντας τον διχασμένο Οίκο του Windsor. Έναν οίκο ολίγον τι κολλημένο στο σταυροδρόμι μεταξύ ενός παραδοσιακού παρελθόντος και ενός προοδευτικού μέλλοντος. Το παρόν είναι που προκαλεί προβλήματα. Οι γονείς δεν καταλαβαίνουν πώς τα παιδιά τους έγιναν όπως αυτοί τα έκαναν, οι σύζυγοι έχουν αποξενωθεί και το κοινό απογοητεύεται ολοένα και περισσότερο από το υπέρογκο κόστος της διατήρησης μιας βασιλικής οικογένειας που μαστίζεται από σκάνδαλα. Με τη σειρά του, το τηλεοπτικό κοινό δεν μπορεί παρά να απολαύσει τον αγώνα επιβίωσης για έναν θεσμό που ξεπερνάει τους πρωταγωνιστές...
Τον ολοκληρωτικό πόλεμο που ξέσπασε κατά τη δεκαετία του 1990 μεταξύ της πριγκίπισσας Νταϊάνα και του στέμματος. Ένας πόλεμος που ανέβασε την πίεση της ψύχραιμης ή ψυχρόαιμης βασίλισσας και έσπασε την ομερτά, πάνω στην οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, βασίζεται ο ίδιος ο θεσμός και ο μύθος που ανέκαθεν τον περιέβαλε. Η πολεμική φαρέτρα της μετωπικής αυτής σύγκρουσης περιελάμβανε ένα αποκαλυπτικό βιβλίο, ένα διαζύγιο και μία συνέντευξη. Και τα τρία στα χέρια της Νταϊάνα αποδείχθηκαν ισχυρότερα και από πυρηνική βόμβα. Δεν οδήγησαν μονάχα στο περίφημο –πλέον- «annus horribilis», αλλά και σε μία άνευ προηγουμένου υπαρξιακή περιδίνηση της ίδιας της μοναρχίας.
Μπορεί οι απώλειες να περιορίστηκαν στην Νταϊάνα και στον πρώιμο θάνατό της το 1997, με τον οποίο επέρχεται η ειρήνη, αλλά στα θύματα συγκαταλέγεται και το ίδιο το παλάτι και οι ένοικοι αυτού. Μετά την αποκάλυψη των έριδων, της μοιχείας, της δυστυχίας, των διαφόρων μετώπων εντός του Μπάκιγχαμ, αλλά και εξαιτίας της ανεπαρκούς διαχείρισης της κρίσης, ο θεσμός πέρασε μία ταραχώδη περίοδο. Ακόμα και μετά το τέλος της καταιγίδας τίποτα δεν ήταν ίδιο ξανά. Η κλειδαρότρυπα που άνοιξε στην πραγματικότητα δεν έκλεισε ποτέ. Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά της βασίλισσας πήραν διαζύγιο. Η τελειότητα δεν αποκαταστάθηκε και ο Οίκος Γουίνδσορ δεν επανήλθε ποτέ στην ηθική ανωτερότητα που διεκδικούσε. Τα μέλη του εξανθρωπίστηκαν και ως τέτοια επιβιώνουν μέχρι και σήμερα. Το πλήγμα στο γόητρο των μοναρχών με τον καιρό επουλώθηκε. Ακόμα, όμως, και η απαραίτητη επανεκκίνηση δεν επανέφερε τα μέλη της βασιλικής οικογένειας στην προνομιακή θέση «του να μη δίνουν δεκάρα».
![](https://s.parapolitika.gr/files/2022-11-10/1-The-Crown-Season-5-3.jpg)
Με αυτό κατά νου, η σεζόν αυτή είναι συναρπαστική. Έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον, μεγαλύτερο σασπένς, δράση, αντίδραση και συναρπαστικά γεγονότα που διαδέχονται το ένα το άλλο. Οι πρωταγωνιστές δεν σμιλεύονται. Έχουν ήδη διαμορφωθεί και πλέον ανοίγουν τα χαρτιά τους, αποκαλύπτοντας πιο περίπλοκες και σκοτεινές πτυχές του χαρακτήρα τους ή απλώς την πιο ανθρώπινη εκδοχή τους. Η σειρά παραμένει ατμοσφαιρική, καλογυρισμένη. Το κάστινγκ είναι απόλυτα ανανεωμένο και πιο εντυπωσιακό από ποτέ, όχι, όμως, και επιτυχημένο. Παρότι η Imelda Staunton χαρακτηρίστηκε από κάποιους ως η «καλύτερη Ελισάβετ», κάτι λείπει, έχοντας διαδεχθεί τη βραβευμένη με Όσκαρ Olivia Colman.
![](https://s.parapolitika.gr/files/2022-11-10/1-The-Crown-Season-5-2.jpg)
Η ομοιότητά της με την αληθινή Ελισάβετ είναι αξιοσημείωτη, παρ' όλα αυτά η ηθοποιός που έχει ενσαρκώσει με εξαιρετική δεινότητα πιο λαϊκές ηρωίδες, δεν χωράει απόλυτα στα παπούτσια της Ελισάβετ. Είναι περισσότερο ανθρώπινη και λιγότερο μνημειακή. Μοιάζει μπερδεμένη, με αποτέλεσμα ο θεατής να γυρεύει διαρκώς τη γνωστή της υπεροχή, ακόμα και όταν αυτή απλά και μόνο αποτελεί την ασπίδα της απ' όσα γύρω της ξεφεύγουν από τον έλεγχό της. Η Νταϊάνα είναι εύθραυστη, όμορφη και παιχνιδιάρα. Όπως και η αληθινή. Ο Τζόναθαν Πράις είναι ο νέος Φίλιππος και παρά το ταλέντο του, η απουσία του προηγούμενου είναι αισθητή. Παρ' όλα αυτά, η σχέση του με μία κατά πολύ νεότερη γυναίκα αποτελεί μια ενδιαφέρουσα πτυχή της σειράς, καθώς και οι αποτυχημένες προσπάθειές του να συγκρατήσει την επερχόμενη πτώση.
Όπως και να έχει, η σειρά επιτυγχάνει, μεταφέροντας τον διχασμένο Οίκο του Windsor. Έναν οίκο ολίγον τι κολλημένο στο σταυροδρόμι μεταξύ ενός παραδοσιακού παρελθόντος και ενός προοδευτικού μέλλοντος. Το παρόν είναι που προκαλεί προβλήματα. Οι γονείς δεν καταλαβαίνουν πώς τα παιδιά τους έγιναν όπως αυτοί τα έκαναν, οι σύζυγοι έχουν αποξενωθεί και το κοινό απογοητεύεται ολοένα και περισσότερο από το υπέρογκο κόστος της διατήρησης μιας βασιλικής οικογένειας που μαστίζεται από σκάνδαλα. Με τη σειρά του, το τηλεοπτικό κοινό δεν μπορεί παρά να απολαύσει τον αγώνα επιβίωσης για έναν θεσμό που ξεπερνάει τους πρωταγωνιστές...
![](https://s.parapolitika.gr/files/2022-11-10/1-The-Crown-Season-5-1.png)