Φυτράκης: Να βρούμε τον κατάλληλο τρόπο κράτησης των οροθετικών κρατουμένων
Ο γ.γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής σε ημερίδα του «Κέντρου Ζωής»
![kpg0gos6wy3wc8opuq42](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/migration/images/2017-03/kpg0gos6wy3wc8opuq42.jpg)
Ως παραπλανητικό χαρακτήρισε το πρωί της Τετάρτης 15 Μαρτίου το όνομα και ως παρωχημένη την υπόσταση του λεγομένου "νοσοκομείου" των φυλακών Κορυδαλλού ο γενικός γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής Ευτύχης Φυτράκης, κατά τη διάρκεια του εναρκτήριου χαιρετισμού, τον οποίον απηύθυνε στην ημερίδα με θέμα "Οροθετικοί Κρατούμενοι και Πρόσβαση σε Κοινωνικά Δικαιώματα, την οποία διοργανώνει το "Κέντρο Ζωής".
Μάλιστα, ο Ευτύχης Φυτράκης έθεσε ένα μείζον δίλημμα, όπως ο ίδιος το χαρακτήρισε: "Να παραμείνουν οι οροθετικοί κρατούμενοι συγκεντρωμένοι στο Παράρτημα του 'νοοσκομείου' των φυλακών Κορυδαλλού, με κίνδυνο να στιγματίζονται και να περιθωριοποιούνται, παρά το γεγονός ότι με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνουμε πολύ καλό επίπεδο περίθαλψής τους ή να επιχειρήσουμε να διασπείρουμε τους οροθετικούς κρατουμένους σε διάφορα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας; Πρόκειται για μία πολύ δύσκολη ερώτηση, η απάντηση στην οποία δεν είναι απλή υπόθεση".
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται μεταξύ άλλων στη σχετική μελέτη του Κέντρου Ζωής για τους οροθετικούς κρατούμενους, "η επιλογή αυτή από πλευράς Κράτους (σ.σ.: δηλαδή η συγκέντρωση των οροθετικών) έχει επικριθεί, καταρχήν, στη βάση ότι οι οροθετικοί, από τη στιγμή που παρακολουθούν την υγεία τους και λαμβάνουν την απαιτούμενη φαρμακευτική αγωγή, δε χρήζουν ως ασθενείς κάποιας ιδιαίτερης νοσηλείας, άρα δεν είναι απαραίτητο να κρατούνται σε συγκεκριμένο χώρο. Πράγματι, η πρακτική αυτή, ούτως ακολουθούμενη, αφενός δεν ανταποκρίνεται στα επιστημονικά δεδομένα, αφετέρου δε λαμβάνει υπόψη ότι, δια της τοποθέτησης ενός οροθετικού κρατούμενου σε συγκεκριμένο κατάστημα ή σε τμήμα του καταστήματος, καταπατάται η ιδιωτική ζωή του, αίρεται το ιατρικό απόρρητο και παραβιάζεται ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο του, Συνολικά δε, ως κρατική απόφαση είναι εξόχως προβληματική, αφού ενισχύει σημαντικότατα το κοινωνικό στίγμα σε βάρος του οροθετικού πληθυσμού, δημιουργώντας την πεποίθηση ότι ο οροθετικός άνθρωπος είναι επικίνδυνος σε άλλον χώρο πλην του νοσοκομείου, και δη τοποθετούμενος σε ειδικό χώρο, χωριστά από τους υπολοίπους ασθενείς".