Η χρονιά που άλλαξε τη ζωή του Νίκου Χαρδαλιά - Το μήνυμα του υφυπουργού για τα γενέθλιά του
![5161861](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2020-11-10/5161861.jpg)
«52 λοιπόν σήμερα και πέρασε κιόλας ένας χρόνος! Και τι χρόνος! Απίστευτος χρόνος!», έγραψε στο facebook με αφορμή τα γενέθλιά του ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, κάνοντας λόγο για μια εκρηκτική χρονιά που άλλαξε ριζικά τη ζωή του.
Ο υφυπουργός αναρτώντας μια φωτογραφία του με φόντο το σήμα της Πολιτικής Προστασίας ευχαρίστησε όλους όσοι έσπευσαν να του ευχηθούν για τη γενέθλια ημέρα του, τονίζοντας ότι η αγάπη και η στήριξη που δέχεται καθημερινά αποτελούν κινητήρια δύναμη για να επιτελεί έργο με γνώμονα την προστασία των πολιτών.
«Τόσο εκρηκτικός χρόνος, τόσο διαφορετικός, τόσο αναπάντεχος, σε προκλήσεις ευθύνης, σε μικρά και μεγάλα στοιχήματα. Ένας χρόνος, 365 ημέρες που τα πάντα μπορεί να άλλαξαν στην ζωή μου, αλλά ένα παραμένει μοναδικά αδιαπράγμάτευτο. Αυτή η μαγεία της αγάπης σας και της στήριξής σας, που σε καθε περίσταση με κάνει δυνατό, γίνεται η απόλυτη μυστική μου, καθημερινή κινητήρια δύναμη, διαλύει κάθε μου λύπη, έγνοια και ενδοιασμό μου», σημείωσε μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ο υφυπουργός.
Η ανάρτηση του Νίκου Χαρδαλιά:
Ο υφυπουργός αναρτώντας μια φωτογραφία του με φόντο το σήμα της Πολιτικής Προστασίας ευχαρίστησε όλους όσοι έσπευσαν να του ευχηθούν για τη γενέθλια ημέρα του, τονίζοντας ότι η αγάπη και η στήριξη που δέχεται καθημερινά αποτελούν κινητήρια δύναμη για να επιτελεί έργο με γνώμονα την προστασία των πολιτών.
«Τόσο εκρηκτικός χρόνος, τόσο διαφορετικός, τόσο αναπάντεχος, σε προκλήσεις ευθύνης, σε μικρά και μεγάλα στοιχήματα. Ένας χρόνος, 365 ημέρες που τα πάντα μπορεί να άλλαξαν στην ζωή μου, αλλά ένα παραμένει μοναδικά αδιαπράγμάτευτο. Αυτή η μαγεία της αγάπης σας και της στήριξής σας, που σε καθε περίσταση με κάνει δυνατό, γίνεται η απόλυτη μυστική μου, καθημερινή κινητήρια δύναμη, διαλύει κάθε μου λύπη, έγνοια και ενδοιασμό μου», σημείωσε μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ο υφυπουργός.
Η ανάρτηση του Νίκου Χαρδαλιά: