Από την μεγάλη κυρία της Γαλλίας Σιμόν Βέιλ στον παππού του Κυριάκου
![4957841](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2019-11-21/4957841.jpg)
Αγνοήθηκε περιέργως από τη μεγαλύτερη μερίδα του Τύπου και των ΜΜΕ, αν και πρόκειται για δύο ισχυρές ιστορικές αναμνήσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, μία εκ των οποίων, η πρώτη, συνδέεται με την εφαρμογή του πρώτου αντικαπνιστικού νόμου στην ιστορία.
Τις δύο ισχυρά συμβολικές ιστορικές αναμνήσεις του αφηγήθηκε την περασμένη Τρίτη ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τη διάρκεια της σεμνής εκδήλωσης του υπουργείου Υγείας για την έναρξη της μεγάλης ενημερωτικής καμπάνιας της κυβέρνησης για την αυστηρή και πλήρη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου σε όλη τη χώρα.
Ανέφερε, λοιπόν, στην ομιλία του ο πρωθυπουργός:
«Σας καλώ να γυρίσουμε στο 1976 και να ταξιδέψουμε στη Γαλλία. Η τότε υπουργός υγείας Σιμόν Βέιλ, που μετά έγινε και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θεσπίζει τον πρώτο νόμο εναντίον του καπνίσματος. Η ίδια, βέβαια, μέχρι τότε κάπνιζε παντού: στις συνεντεύξεις Τύπου, στο υπουργικό συμβούλιο και όταν εμφανιζόταν στην τηλεόραση. Μέχρι που, μετά από μία συνάντησή της με τον Ιατρικό Σύλλογο, κατάλαβε όχι μόνο τους κινδύνους που έκρυβε ο καπνός αλλά και τη δική της προσωπική ευθύνη ως δημόσιο πρόσωπο που όφειλε να εκπέμψει ένα άλλο παράδειγμα. «Ο νόμος εκείνος ήταν, τελικά, ένα συμπλήρωμα της κοινωνίας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας», θα παραδεχτεί, σε μία μεταγενέστερη συνέντευξή της. «Στο μυαλό μας» έλεγε η Σιμόν Βέιλ, «μπορεί οι πολίτες να είχαν δικαίωμα να καπνίζουν. Είδαμε, όμως, τον κίνδυνο. Και έπρεπε να ψηφίσουμε μέτρα, ώστε να προστατέψουμε όλους από τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος».
Αυτά τα λόγια που διατυπώθηκαν πριν από 43 χρόνια δεν έγιναν στάχτη κι ας τα είπε μία καπνίστρια. Η ίδια, όμως, τόλμησε να απαγορεύσει το τσιγάρο και να καταργήσει το τασάκι σε κάθε γωνιά του Μεγάρου των Ηλυσίων. Τρία χρόνια μετά, το 1979, ήμουνα 11 χρόνων, ο παππούς μου -ο πατέρας της μητέρας μου- νοσηλευόταν στο νοσοκομείο με καρκίνο του πνεύμονα.
Λίγο πριν φύγει από τη ζωή με φώναξε στο δωμάτιο και μου είπε μία απλή κουβέντα: «Εμείς δεν ξέραμε, εσείς όμως γνωρίζετε πια, ποιες είναι οι βλαπτικές συνέπειες του τσιγάρου».
Τις δύο ισχυρά συμβολικές ιστορικές αναμνήσεις του αφηγήθηκε την περασμένη Τρίτη ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τη διάρκεια της σεμνής εκδήλωσης του υπουργείου Υγείας για την έναρξη της μεγάλης ενημερωτικής καμπάνιας της κυβέρνησης για την αυστηρή και πλήρη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου σε όλη τη χώρα.
Ανέφερε, λοιπόν, στην ομιλία του ο πρωθυπουργός:
«Σας καλώ να γυρίσουμε στο 1976 και να ταξιδέψουμε στη Γαλλία. Η τότε υπουργός υγείας Σιμόν Βέιλ, που μετά έγινε και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θεσπίζει τον πρώτο νόμο εναντίον του καπνίσματος. Η ίδια, βέβαια, μέχρι τότε κάπνιζε παντού: στις συνεντεύξεις Τύπου, στο υπουργικό συμβούλιο και όταν εμφανιζόταν στην τηλεόραση. Μέχρι που, μετά από μία συνάντησή της με τον Ιατρικό Σύλλογο, κατάλαβε όχι μόνο τους κινδύνους που έκρυβε ο καπνός αλλά και τη δική της προσωπική ευθύνη ως δημόσιο πρόσωπο που όφειλε να εκπέμψει ένα άλλο παράδειγμα. «Ο νόμος εκείνος ήταν, τελικά, ένα συμπλήρωμα της κοινωνίας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας», θα παραδεχτεί, σε μία μεταγενέστερη συνέντευξή της. «Στο μυαλό μας» έλεγε η Σιμόν Βέιλ, «μπορεί οι πολίτες να είχαν δικαίωμα να καπνίζουν. Είδαμε, όμως, τον κίνδυνο. Και έπρεπε να ψηφίσουμε μέτρα, ώστε να προστατέψουμε όλους από τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος».
Αυτά τα λόγια που διατυπώθηκαν πριν από 43 χρόνια δεν έγιναν στάχτη κι ας τα είπε μία καπνίστρια. Η ίδια, όμως, τόλμησε να απαγορεύσει το τσιγάρο και να καταργήσει το τασάκι σε κάθε γωνιά του Μεγάρου των Ηλυσίων. Τρία χρόνια μετά, το 1979, ήμουνα 11 χρόνων, ο παππούς μου -ο πατέρας της μητέρας μου- νοσηλευόταν στο νοσοκομείο με καρκίνο του πνεύμονα.
Λίγο πριν φύγει από τη ζωή με φώναξε στο δωμάτιο και μου είπε μία απλή κουβέντα: «Εμείς δεν ξέραμε, εσείς όμως γνωρίζετε πια, ποιες είναι οι βλαπτικές συνέπειες του τσιγάρου».