Γιάνης Βαρουφάκης: Να δοθεί στον Πούτιν μια χρυσή γέφυρα διαφυγής
Εξήγησε τους λόγους για τους οποίους θεωρεί πως οι μέχρι σήμερα διεθνείς χειρισμοί έχουν αποτύχει
![varoufakis_mera25](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2022-03-16/varoufakis_mera25.jpg)
Οι κυρώσεις στο ρωσικό καθεστώς και οι επιπτώσεις που αυτές έχουν σε όλον τον πλανήτη, βρέθηκαν στο επίκεντρο συνέντευξης του γραμματέα του ΜέΡΑ25 Γιάνη Βαρουφάκη, στην εκπομπή "Democracy Now!" και την Amy Goodman, που εξήγησε τους λόγους για τους οποίους θεωρεί πως οι μέχρι σήμερα διεθνείς χειρισμοί έχουν αποτύχει.
Σύμφωνα με σχετικό δελτίο Τύπου του ΜέΡΑ25, όπως παρατήρησε στη συνέντευξη ο γραμματέας του ΜέΡΑ25, σχολιάζοντας τις νέες κυρώσεις στη Ρωσία που ανακοίνωσε ο Τζο Μπάιντεν, «στη Δύση αυτή τη στιγμή έχουμε μια πρωτόγνωρη ομοφωνία σχετικά με την καταδίκη του Πούτιν, η οποία, όμως, είναι προβληματική: αγνοούμε αφενός το γεγονός πως εκείνοι που δεν υπερψήφισαν τον οικονομικό αποκλεισμό της Ρωσίας αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού παγκοσμίως (συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Ινδίας), αφετέρου την έλλειψη ενός ξεκάθαρου στρατηγικού σχεδιασμού από πλευράς της Δύσης».
Ειδικότερα, ο Γ. Βαρουφάκης επεσήμανε πως «ο Μπάιντεν, για λόγους δικής του πολιτικής επιβίωσης, εύλογα στηρίζει την Ουκρανία και προβαίνει σε κυρώσεις στη Ρωσία, όμως όλα αυτά γίνονται χωρίς να υπάρχει σαφής στόχος». Μάλιστα, υπενθύμισε πως, «αν ο στόχος του Μπάιντεν είναι η αλλαγή καθεστώτος στη Ρωσία, κάτι τέτοιο δεν έχει καταστεί εφικτό ούτε στο παρελθόν, αλλά και πάλι θα ήταν χρονοβόρο». Για τον λόγο αυτό προέκρινε τη στρατηγική του φιλοσόφου και στρατηγού Σουν Τζου, σύμφωνα με τον οποίο σε περίπτωση που η πλήρης ήττα ενός τρομερού εχθρού συνεπάγεται πολυάριθμες ανθρώπινες απώλειες, η βέλτιστη λύση είναι να φτιάξεις μια χρυσή γέφυρα για να περάσει ο εχθρός σου υποχωρώντας.
Για τον συνιδρυτή του DiEM25, «η Δύση, με τη στάση της, προκαλεί μεγαλύτερη οικονομική και περιβαλλοντική ζημιά στην ίδια, δεδομένου ότι οι κυρώσεις και το σχέδιο προμήθειας αερίου στην Ευρώπη από το Τέξας ή το Κατάρ αφορούν ουσιαστικά τον προσεχή χειμώνα, γεγονός που συνεπάγεται δηλαδή συνέχιση του πολέμου και αφανισμό του ουκρανικού λαού μέχρι τότε». Επιπλέον, «η Ρωσία έχει βρει τρόπους - βλέπε Κίνα - να υπερκεράσει τον οικονομικό αποκλεισμό της. Το μόνο θετικό των κυρώσεων και της περιρρέουσας αρνητικής στάσης προς τους Ρώσους ολιγάρχες θα ήταν αυτές να επεκταθούν και πέραν των ρωσικών συνόρων, προς όλους τους ολιγάρχες που κερδοσκοπούν σε βάρος των λίγων και θησαυρίζουν, εκμεταλλευόμενοι πολέμους», ανέφερε επίσης.
Η μόνη λύση, κατά τον Γ. Βαρουφάκη, για άμεση κατάπαυση του πυρός και απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από την Ουκρανία είναι αυτό ακριβώς, δηλαδή «μια χρυσή γέφυρα για τον Πούτιν, μια συμφωνία, δηλαδή, Ουάσινγκτον - Μόσχας στη βάση μιας ουδέτερης, ανεξάρτητης Ουκρανίας. Ό,τι συνέβη δηλαδή και στην περίπτωση της Φινλανδίας, γεγονός που επέτρεψε στη χώρα, ούσα μέρος της Δύσης, αλλά όχι του ΝΑΤΟ, να προοδεύσει δημοκρατικά, μεταξύ άλλων, στην οικονομία, την παιδεία, την τεχνολογία, ενώ ανάλογη ήταν η πορεία και της Σουηδίας και της Αυστρίας».
Κλείνοντας, ο Γ. Βαρουφάκης, απευθύνθηκε στον αμερικανικό λαό και του υπενθύμισε παλαιότερες απόπειρες των ΗΠΑ «να παρέμβουν και να αλλάξουν το καθεστώς χωρών όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν» ενώ αναρωτήθηκε, «αν σήμερα, υπό την απειλή ενός πυρηνικού ολέθρου, έχουν το περιθώριο οι ΗΠΑ να ακολουθήσουν την ίδια φιλελεύθερη, ιμπεριαλιστική πολιτική που έχει αποδειχθεί ιστορικά ατελέσφορη ή να φτιάξουν τη χρυσή γέφυρα».
Σύμφωνα με σχετικό δελτίο Τύπου του ΜέΡΑ25, όπως παρατήρησε στη συνέντευξη ο γραμματέας του ΜέΡΑ25, σχολιάζοντας τις νέες κυρώσεις στη Ρωσία που ανακοίνωσε ο Τζο Μπάιντεν, «στη Δύση αυτή τη στιγμή έχουμε μια πρωτόγνωρη ομοφωνία σχετικά με την καταδίκη του Πούτιν, η οποία, όμως, είναι προβληματική: αγνοούμε αφενός το γεγονός πως εκείνοι που δεν υπερψήφισαν τον οικονομικό αποκλεισμό της Ρωσίας αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού παγκοσμίως (συμπεριλαμβανομένης της Κίνας και της Ινδίας), αφετέρου την έλλειψη ενός ξεκάθαρου στρατηγικού σχεδιασμού από πλευράς της Δύσης».
Ειδικότερα, ο Γ. Βαρουφάκης επεσήμανε πως «ο Μπάιντεν, για λόγους δικής του πολιτικής επιβίωσης, εύλογα στηρίζει την Ουκρανία και προβαίνει σε κυρώσεις στη Ρωσία, όμως όλα αυτά γίνονται χωρίς να υπάρχει σαφής στόχος». Μάλιστα, υπενθύμισε πως, «αν ο στόχος του Μπάιντεν είναι η αλλαγή καθεστώτος στη Ρωσία, κάτι τέτοιο δεν έχει καταστεί εφικτό ούτε στο παρελθόν, αλλά και πάλι θα ήταν χρονοβόρο». Για τον λόγο αυτό προέκρινε τη στρατηγική του φιλοσόφου και στρατηγού Σουν Τζου, σύμφωνα με τον οποίο σε περίπτωση που η πλήρης ήττα ενός τρομερού εχθρού συνεπάγεται πολυάριθμες ανθρώπινες απώλειες, η βέλτιστη λύση είναι να φτιάξεις μια χρυσή γέφυρα για να περάσει ο εχθρός σου υποχωρώντας.
Για τον συνιδρυτή του DiEM25, «η Δύση, με τη στάση της, προκαλεί μεγαλύτερη οικονομική και περιβαλλοντική ζημιά στην ίδια, δεδομένου ότι οι κυρώσεις και το σχέδιο προμήθειας αερίου στην Ευρώπη από το Τέξας ή το Κατάρ αφορούν ουσιαστικά τον προσεχή χειμώνα, γεγονός που συνεπάγεται δηλαδή συνέχιση του πολέμου και αφανισμό του ουκρανικού λαού μέχρι τότε». Επιπλέον, «η Ρωσία έχει βρει τρόπους - βλέπε Κίνα - να υπερκεράσει τον οικονομικό αποκλεισμό της. Το μόνο θετικό των κυρώσεων και της περιρρέουσας αρνητικής στάσης προς τους Ρώσους ολιγάρχες θα ήταν αυτές να επεκταθούν και πέραν των ρωσικών συνόρων, προς όλους τους ολιγάρχες που κερδοσκοπούν σε βάρος των λίγων και θησαυρίζουν, εκμεταλλευόμενοι πολέμους», ανέφερε επίσης.
Η μόνη λύση, κατά τον Γ. Βαρουφάκη, για άμεση κατάπαυση του πυρός και απόσυρση των ρωσικών στρατευμάτων από την Ουκρανία είναι αυτό ακριβώς, δηλαδή «μια χρυσή γέφυρα για τον Πούτιν, μια συμφωνία, δηλαδή, Ουάσινγκτον - Μόσχας στη βάση μιας ουδέτερης, ανεξάρτητης Ουκρανίας. Ό,τι συνέβη δηλαδή και στην περίπτωση της Φινλανδίας, γεγονός που επέτρεψε στη χώρα, ούσα μέρος της Δύσης, αλλά όχι του ΝΑΤΟ, να προοδεύσει δημοκρατικά, μεταξύ άλλων, στην οικονομία, την παιδεία, την τεχνολογία, ενώ ανάλογη ήταν η πορεία και της Σουηδίας και της Αυστρίας».
Κλείνοντας, ο Γ. Βαρουφάκης, απευθύνθηκε στον αμερικανικό λαό και του υπενθύμισε παλαιότερες απόπειρες των ΗΠΑ «να παρέμβουν και να αλλάξουν το καθεστώς χωρών όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν» ενώ αναρωτήθηκε, «αν σήμερα, υπό την απειλή ενός πυρηνικού ολέθρου, έχουν το περιθώριο οι ΗΠΑ να ακολουθήσουν την ίδια φιλελεύθερη, ιμπεριαλιστική πολιτική που έχει αποδειχθεί ιστορικά ατελέσφορη ή να φτιάξουν τη χρυσή γέφυρα».