Σοφία Βούλτεψη στα Παραπολιτικά: ''Με τον σύζυγό μου γνωριστήκαμε αντισυμβατικά, στη μεγάλη πλημμύρα του 1985''
Συνέντευξη στη Σάσα Σταμάτη
Η υφυπουργός Μετανάστευσης και σούπερ γιαγιά, Σοφία Βούλτεψη μιλάει για την… εργασιομανία της και τις στιγμές που ξεκλέβει για την οικογένεια της
![sofia_voultepsi_nd_ok](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2024-09-03/sofia_voultepsi_nd_ok.jpg)
Υφυπουργός Μετανάστευσης, αρμόδια για την Ενταξη, τους Ευάλωτους και τα Ασυνόδευτα Ανήλικα, βουλευτής Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, αλλά και επιτυχημένη δημοσιογράφος. Η Σοφία Βούλτεψη, εκτός από τα παραπάνω, είναι και μια σούπερ γιαγιά -όπως την αποκαλούν-, αφού έχει τρία υπέροχα εγγονάκια, που τα λατρεύει, όπως αποκαλύπτει στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ». Στο πλευρό της βρίσκεται πάντα ο σύζυγός της, Θανάσης, αλλά, όπως παραδέχεται και η ίδια, η έγγαμη συμβίωσή τους για 25 ολόκληρα χρόνια είχε και στιγμές διαφωνίας.
Εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθούμε πολλά αιματηρά περιστατικά στην Ευρώπη, με επιθέσεις νέων, ακόμα και ανηλίκων, και με τυφλά χτυπήματα. Τι διαφορετικό κάνετε εσείς απ' ό,τι οι άλλοι;
Στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου καταβάλλουμε μεγάλες προσπάθειες, τόσο στους τομείς της ευταξίας μέσα στις δομές όσο και της προστασίας των ασυνόδευτων ανηλίκων από το οργανωμένο έγκλημα και τη ριζοσπαστικοποίηση, που πάντα στοχεύουν τους νέους, τους εργαλειοποιούν έναντι ενός πιάτου φαγητού και ενός κρεβατιού για να ξεκουραστούν και τους υποχρεώνουν στην «εξαναγκαστική εγκληματικότητα», μετατρέποντάς τους επίσης σε φορείς εξτρεμιστικών ιδεών. Δίνουμε μεγάλη σημασία στον έγκαιρο εντοπισμό των νέων - κάτι που από την αρχή υπήρξε εντολή του πρωθυπουργού. Ο πρωτοποριακός Εθνικός Μηχανισμός Επείγουσας Ανταπόκρισης απέσπασε το πανευρωπαϊκό Βραβείο Πρόληψης Εγκληματικότητας. Οι προκλήσεις είναι μεγάλες. Χρειάζεται να βρισκόμαστε σε συνεχή επιφυλακή.
Πώς συνδέεται η κλιματική αλλαγή με το Μεταναστευτικό;
Συνδέεται απολύτως. Μπορούμε να πούμε ότι οι κλιματικοί μετανάστες βρίσκονται ήδη στην Ευρώπη. Είναι άνθρωποι που ζουν σε εμπόλεμες περιοχές, με πολλούς εμφυλίους, μεγάλη ξηρασία, πυρκαγιές και πλημμύρες. Ηδη υπολογίζεται πως υπάρχουν 76 εκατ. εσωτερικά εκτοπισμένοι και 120 εκατ. πρόσφυγες. Πληθυσμοί ολόκληροι μετατοπίζονται, αρχικά εντός των χωρών τους και μετά στη διπλανή χώρα, όπου συναντούν τον επόμενο πόλεμο και την επόμενη ξηρασία.
Πήγατε διακοπές;
Όχι. Ούτε μία μέρα. Το καλοκαίρι είναι δύσκολη περίοδος για εμάς. Αλλά δεν παραπονιέμαι. Μου αρέσει αυτό που κάνω και προσπαθώ να ανταποκριθώ σε αυτή την αποστολή. Μπορώ να πω ότι… ξεκουράζομαι δουλεύοντας!
Έχετε τρία εγγονάκια, τη Σοφία, τον Γιάννη και την Ηρώ. Τι σας αρέσει να κάνετε μαζί τους;
Προσπαθώ πάντα να κρατώ μακριά την οικογένεια και την οικογενειακή μου ζωή από τη δημόσια σφαίρα. Δεν μου αρέσει αυτού του είδους η έκθεση και την αποφεύγω συστηματικά. Ωστόσο, όλοι μας αγαπάμε την οικογένειά μας και θέλουμε να ζούμε μαζί της. Για όλους τους ανθρώπους τα παιδιά αποτελούν πηγή ζωής και αισιοδοξίας. Μέσα από την επαφή μαζί τους παίρνουμε μοναδικές χαρές, στιγμές απόλυτης ευτυχίας και επιστροφής στην αθωότητα. Οπότε, ναι, μόλις καταφέρνω να ξεκλέψω λίγο χρόνο, παίζω πολύ μαζί τους, απαντώ στις ερωτήσεις τους και προσπαθώ να τους μιλώ με απλά λόγια για τις μεγάλες στιγμές της πατρίδας, δίνοντας μικρά μαθήματα Ιστορίας. Και πρέπει να σου πω ότι δείχνουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.
![sofia_voultepsi_1](https://s.parapolitika.gr/images/w1130/jpg/files/2024-09-03/sofia_voultepsi_1.jpg)
Με τον σύζυγό σας, Θανάση, είστε μαζί από το 1985. Έχετε περάσει ποτέ κρίση; Αντέχει το πρόγραμμά σας;
Σε έναν γάμο δεν μπορούν να λείψουν οι διαφωνίες. Τα έχει αυτά η κοινή ζωή. Από την άλλη πλευρά, όμως, όταν και οι δύο γνωρίζουν και αναγνωρίζουν τους κοινούς τους στόχους, με τον καιρό μαθαίνουν να υποχωρούν υπέρ του υπέρτατου αγαθού, που είναι η οικογένεια και η σωστή ανατροφή των παιδιών. Οσο για το πρόγραμμά μου, αυτό ήταν πολύ βαρύ ήδη από τον καιρό της δημοσιογραφίας. Σε έναν γάμο το σημαντικό είναι να αποδέχεται ο ένας τις υποχρεώσεις του άλλου. Η συμπαράσταση και η κατανόηση αποτελούν συστατικά στοιχεία μιας κοινής ζωής. Φυσικά, για τις γυναίκες η συμφιλίωση οικογενειακού και επαγγελματικού βίου αποτελεί πάντα το μεγάλο ζητούμενο, αλλά μπορώ να πω ότι υπήρξα τυχερή. Με πολύ τρέξιμο, βέβαια. Θυμάμαι πως τα βράδια που κατάφερνα να επιστρέψω νωρίς από την εφημερίδα, έτρεχα να πω ένα παραμύθι. Και το πρωί σηκωνόμουν πολύ νωρίς, για να εξασφαλίσω λίγο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά την ώρα του πρωινού τους.
Πώς έγινε η πρόταση γάμου;
Μα ήταν κοινή απόφαση. Γνωριστήκαμε αντισυμβατικά -στη μεγάλη πλημμύρα του 1985- και μετά όλα εξελίχθηκαν όπως συμβαίνει με όλα τα ζευγάρια που αποφασίζουν μια κοινή πορεία.
Θα κάνατε ποτέ λίφτινγκ; Κάνετε πράγματα για το πρόσωπό σας;
Όχι, δεν μου αρέσουν οι επεμβάσεις. Και δεν… μαλώνω με τον χρόνο. Μια κρέμα είναι αρκετή.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής σας;
Νομίζω πως για όλους τους ανθρώπους οι πιο δύσκολες στιγμές είναι η ασθένεια ή η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου. Τέτοιες στιγμές για μένα ήταν η απώλεια του αγαπημένου μου πατέρα, των παππούδων μου, μεγάλων θυμάτων της Γενοκτονίας, των δασκάλων μου στη δημοσιογραφία, του αγαπημένου μου θείου, των πεθερικών μου, της νονάς. Πόσες απώλειες φέρνει η ζωή! Μετά έπεισα τον εαυτό μου πως οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνάς. Και δεν σταμάτησα να τους μνημονεύω…
![sofia_voultepsi_2](https://s.parapolitika.gr/images/w1130/jpg/files/2024-09-03/sofia_voultepsi_2.jpg)
Μαγειρεύετε;
Τα αναγκαία. Όταν αποκτάς παιδιά, μαθαίνεις να κάνεις τα πάντα. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι είμαι του μαγειρέματος. Ευτυχώς πάντα έφταναν προμήθειες από τη μαμά και τη θεία μου. «Ανθρωπιστική βοήθεια» αποκαλούσε ο πατέρας μου αυτές τις αποστολές.
Έχετε χόμπι;
Τώρα που το λες σκέφτομαι ότι το δικό μου χόμπι υπήρξε πάντα η δουλειά. Συνηθίζω να λέω πως είμαι πολύ τυχερή, γιατί με τη δημοσιογραφία και μετά με την πολιτική έκανα το χόμπι μου επάγγελμα. Με λίγα λόγια, δεν αναζήτησα ποτέ ένα συγκεκριμένο χόμπι, γιατί πέρασα τη ζωή μου κάνοντας το χόμπι μου. Φυσικά, είμαι βιβλιοφάγος, αλλά μπορώ να πω ότι για μένα το διάβασμα δεν συγκαταλέγεται στα χόμπι. Είναι τρόπος ζωής και ευγνωμονώ τους γονείς μου που με μεγάλωσαν σε σπίτι με μεγάλες βιβλιοθήκες.