Μακάριος Λαζαρίδης: «Ψεύτης» και «άσχετος» ο Αλέξης Τσίπρας
«Ερχόμαστε να ενώσουμε όχι να διχάσουμε, όπως κάνουν οι Τσίπρας- Καμμένος» τονίζει σε συνέντευξή του ο στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη
![lbs7mnlbehwcdkf62jyf](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/migration/images/2017-02/lbs7mnlbehwcdkf62jyf.jpg)
«Ψεύτη» και «άσχετο» χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, εκφράζοντας την απορία πώς είναι δυνατόν να λέει ότι του ζήτησαν 42 φορές περισσότερα μέτρα, δηλαδή 151 δισ. ευρώ. Σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού "Αθήνα 9,84", ο Μακάριος Λαζαρίδης τονίζει πως «την ώρα που ο κ. Τσίπρας παρακαλεί το ΔΝΤ να μπει στο πρόγραμμα και επιβάλλει -όπως του ζήτησε- επιπλέον μέτρα 3,6 δισ. ευρώ, ας μην καταγγέλλει άλλους», προσθέτοντας πως «δεν μπορεί να σβήσει τα ψέματα που έλεγε δηλώνοντας πως είχε αυταπάτες», καθώς «τα συνεχίζει με την ίδια αμετροέπεια».
Ο κ. Λαζαρίδης ξεκαθαρίζει ότι όταν η κυβέρνηση φέρει τα νέα μέτρα και τα αντίμετρα στη Βουλή, η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να τα ψηφίσει. «Ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο στο θράσος και την απάτη. Διότι, ακόμη κι αν μειώσουν κατά 2% το κατώτατο φορολογικό συντελεστή, ο φόρος που θα πληρώνουμε όλοι θα είναι πολύ μεγαλύτερος, αφού θα μειώσουν ταυτόχρονα και το αφορολόγητο. Θα πληρώνουν φόρο ακόμη κι εκείνοι που παίρνουν 450 ευρώ το μήνα. Και βέβαια θα επιβαρυνθούμε γύρω στα 600 ευρώ όλοι οι άλλοι. Γεγονός που θα πλήξει δυσανάλογα τους οικονομικά ασθενέστερους και τη μεσαία τάξη. Αυτό θα κάνουν. Και έχουν το θράσος να περηφανεύονται; Θα έπρεπε να ντρέπονται», δηλώνει.
Σχετικά με το πλεόνασμα του 2016 αναφέρει πως αυτό στοίχισε πολύ ακριβά στους πολίτες, στις επιχειρήσεις και στην οικονομία και σημειώνει: «Το πλεόνασμα του 2016 είναι αποτέλεσμα τριών παραγόντων. Της υπερφορολόγησης που δεν αντέχουν ούτε οι επιχειρήσεις ούτε οι πολίτες, των κατασχέσεων που έφτασαν τις 1.000 την ημέρα και των οφειλών του κράτους στους ιδιώτες, που αυξάνονται εξαιτίας της εσωτερικής στάσης πληρωμών. Η οικονομία βυθίστηκε ξανά στην ύφεση και το πρώτο δίμηνο του χρόνου έφυγαν 2,3 δισ. ευρώ από τις τράπεζες»
Όσον αφορά το αίτημα της Νέας Δημοκρατίας για πολιτική αλλαγή, ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, σημειώνει πως το αίτημα είναι διαρκές και δεν συνδέεται με την αξιολόγηση, ενώ τονίζει ότι κάτω από το βάρος της αδιέξοδης πολιτικής του ο κ. Τσίπρας «θα αναγκαστεί να αποδράσει». «Ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ και η κανονικότητα είναι έννοιες ασύμβατες», λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει πως «με κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου δεν έρχονται επενδύσεις, δεν ξεκινούν επιχειρήσεις, δεν δημιουργούνται βιώσιμες θέσεις εργασίας. Άρα, δεν βγαίνει η χώρα από την κρίση. Γι΄ αυτό δεν συνδέσαμε ποτέ και δεν συνδέουμε το αίτημα για πολιτική αλλαγή με την αξιολόγηση ... Είναι φανερό ότι ο κ. Τσίπρας δίνει "γην και ύδωρ" για να κρατηθεί, έστω και μια μέρα παραπάνω, σε μια καρέκλα που ξέρει ότι δεν θα ξαναδεί. Τα αδιέξοδα, όμως, της πολιτικής του και η κατάρρευση της κοινωνικής ανοχής -όσο κι αν καμώνεται πως δεν την βλέπει- θα τον αναγκάσουν να αποδράσει. Δεν είμαστε το ίδιο με τον κ. Τσίπρα», τονίζει ο κ. Λαζαρίδης και υπογραμμίζει πως «ποτέ δεν θα παρακινούσαμε πολίτες να ξηλώνουν πεζοδρόμια, να καίνε, να προπηλακίζουν πολιτικούς τους αντιπάλους. Το αντίθετο. Είμαστε μια ήρεμη πολιτική δύναμη, αποφασισμένη να αλλάξουμε την Ελλάδα και να φέρουμε ξανά τα χαμόγελα στους πολίτες. Να ενώσουμε ερχόμαστε όχι να διχάσουμε, όπως κάνουν οι Τσίπρας- Καμμένος».
Σε ό,τι αφορά στις πιθανές αλλαγές άρθρων του Συντάγματος που αφορούν τις σχέσεις Εκκλησίας- Κράτους, ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας αναφέρει: «Η Νέα Δημοκρατία -όπως τόνισε ο Ππρόεδρος μας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης- δεν κρίνει αναγκαία και δεν πρόκειται να συναινέσει στην αλλαγή άρθρων του Συντάγματος που αφορούν στις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας. Η ανεξιθρησκία και ο σεβασμός όλων των θρησκειών στη χώρα μας έχουν απόλυτη συνταγματική κατοχύρωση. Επομένως, η κατάργηση του άρθρου 3 ή του Προοιμίου του Συντάγματος, όχι μόνο δεν θα πρόσφερε τίποτα, αλλά θα υποβάθμιζε και τον ιστορικό ρόλο της Εκκλησίας. Και αυτό, θα συνιστούσε εθνικό σφάλμα, αλλά και πολιτικό ολίσθημα».