Μάικλ Γκάμπον: Πέθανε ο ηθοποιός - Πρωταγωνιστής στις ταινίες Χάρι Πότερ
«Είμαστε συντετριμμένοι που ανακοινώνουμε την απώλεια του Μάικλ Γκάμπον»
![maikl_gkabon_harry_potter](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2023-09-28/maikl_gkabon_harry_potter.jpg)
Ο Μάικλ Γκάμπον, του οποίου η εξαιρετική καριέρα ως ηθοποιού τον οδήγησε από το Εθνικό Θέατρο του Λόρενς Ολίβιε στους ρόλους του στην οθόνη στο «The Singing Detective» και στις ταινίες Harry Potter, πέθανε σε ηλικία 82 ετών.
Μια δήλωση εκ μέρους της συζύγου του και του γιου του, Φέργους, αναφέρει: «Είμαστε συντετριμμένοι που ανακοινώνουμε την απώλεια του Μάικλ Γκάμπον. Αγαπημένος σύζυγος και πατέρας, ο Μάικλ πέθανε ειρηνικά στο νοσοκομείο, με τη σύζυγό του, Αν, και τον γιο του, Φέργους, στο κρεβάτι του, έπειτα από πνευμονία. Ο Μάικλ ήταν 82 ετών. Σας ζητάμε να σεβαστείτε την ιδιωτική μας ζωή σε αυτήν την οδυνηρή στιγμή και σας ευχαριστούμε για τα μηνύματα υποστήριξης και αγάπης σας».
Ο Άγγλος ηθοποιός Ραλφ Ρίτσαρντσον τον είχε αποκαλέσει «The Great Gambon» και τον θαύμαζαν γενιές συναδέλφων, ενώ διέπρεψε σε έργα των Πίντερ, Μπέκετ και Εΐκμπορν. Ο Εΐκμπορν ήταν αυτός που τον σκηνοθέτησε το 1987 στο έργο του Άρθουρ Μίλερ «A View from the Bridge», το οποίο χάρισε στον Γκάμπον το βραβείο Olivier για την ερμηνεία του στον ρόλο του αντικρουόμενου λιμενεργάτη του Μπρούκλιν Eddie Carbone.
Ο ηθοποιός πρωταγωνίστησε επίσης στη φιλόδοξη τριλογία του Εΐκμπορν «The Norman Conquests». Άλλοι σημαντικοί ρόλοι ήταν ο επιστήμονας στο έργο του Μπρεχτ «Η ζωή του Γαλιλαίου», στο Εθνικό Θέατρο το 1980, και ο εστιάτορας που επιστρέφει για να επισκεφθεί μια πρώην ερωμένη στο «Skylight» του Ντέιβιντ Χέιρ, το οποίο του χάρισε μια υποψηφιότητα για βραβείο Tony στο Broadway στα μέσα της δεκαετίας του '90.
Ο Γκάμπον εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και, σε αντίθεση με πολλούς από τους συγχρόνους του, δεν έλαβε καμία επίσημη εκπαίδευση σε δραματική σχολή, αλλά απέκτησε εμπειρία παίζοντας σε ερασιτεχνικές παραστάσεις. Γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1940 και ο πατέρας του μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου ήταν έφεδρος αστυνομικός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ηθοποιός μεταφέρθηκε στην Αγγλία από τη μητέρα του, για να τον συναντήσει στο τέλος του πολέμου. Αργότερα μετακόμισαν στο Κεντ, όπου σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε μαθητεία μηχανικού στο εργοστάσιο Vickers Armstrong. Άρχισε να εργάζεται στο ερασιτεχνικό θέατρο ως κατασκευαστής σκηνικών, ενώ στη συνέχεια κατέληξε στη σκηνή για μικρούς ρόλους στο θέατρο Unity και στο θέατρο Tower στο Λονδίνο.
Για να πάρει τους πρώτους επαγγελματικούς ρόλους του είπε ψέματα για την εμπειρία του, κάνοντας το ντεμπούτο του στο Δουβλίνο σε έναν μικρό ρόλο στον Οθέλλο. Σε ηλικία 22 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο West End ως αντικαταστάτης στο «The Bed-Sitting Room». Παρακολούθησε επίσης μαθήματα υποκριτικής στο Royal Court από τον Τζορτζ Ντεβάιν και τον Γουίλιαμ Γκάσκιλ.
Ο Μάικλ Γκάμπον είχε παραδεχτεί ότι δεν είχε δει ποτέ του μια παραγωγή Σαίξπηρ προτού παίξει ο ίδιος σε μια τέτοια παράσταση. Είχε δευτερεύοντες ρόλους Σαίξπηρ στο Εθνικό Θέατρο και πέρασε από οντισιόν για τον θίασο ερμηνεύοντας τον ρόλο του Ριχάρδου Γ'. Εμφανίστηκε στον Οθέλλο στο National με τον Olivier και στον Άμλετ με πρωταγωνιστή τον Πίτερ Ο' Τουλ.
Μια δήλωση εκ μέρους της συζύγου του και του γιου του, Φέργους, αναφέρει: «Είμαστε συντετριμμένοι που ανακοινώνουμε την απώλεια του Μάικλ Γκάμπον. Αγαπημένος σύζυγος και πατέρας, ο Μάικλ πέθανε ειρηνικά στο νοσοκομείο, με τη σύζυγό του, Αν, και τον γιο του, Φέργους, στο κρεβάτι του, έπειτα από πνευμονία. Ο Μάικλ ήταν 82 ετών. Σας ζητάμε να σεβαστείτε την ιδιωτική μας ζωή σε αυτήν την οδυνηρή στιγμή και σας ευχαριστούμε για τα μηνύματα υποστήριξης και αγάπης σας».
Ο Άγγλος ηθοποιός Ραλφ Ρίτσαρντσον τον είχε αποκαλέσει «The Great Gambon» και τον θαύμαζαν γενιές συναδέλφων, ενώ διέπρεψε σε έργα των Πίντερ, Μπέκετ και Εΐκμπορν. Ο Εΐκμπορν ήταν αυτός που τον σκηνοθέτησε το 1987 στο έργο του Άρθουρ Μίλερ «A View from the Bridge», το οποίο χάρισε στον Γκάμπον το βραβείο Olivier για την ερμηνεία του στον ρόλο του αντικρουόμενου λιμενεργάτη του Μπρούκλιν Eddie Carbone.
Ο ηθοποιός πρωταγωνίστησε επίσης στη φιλόδοξη τριλογία του Εΐκμπορν «The Norman Conquests». Άλλοι σημαντικοί ρόλοι ήταν ο επιστήμονας στο έργο του Μπρεχτ «Η ζωή του Γαλιλαίου», στο Εθνικό Θέατρο το 1980, και ο εστιάτορας που επιστρέφει για να επισκεφθεί μια πρώην ερωμένη στο «Skylight» του Ντέιβιντ Χέιρ, το οποίο του χάρισε μια υποψηφιότητα για βραβείο Tony στο Broadway στα μέσα της δεκαετίας του '90.
Ο Γκάμπον εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και, σε αντίθεση με πολλούς από τους συγχρόνους του, δεν έλαβε καμία επίσημη εκπαίδευση σε δραματική σχολή, αλλά απέκτησε εμπειρία παίζοντας σε ερασιτεχνικές παραστάσεις. Γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1940 και ο πατέρας του μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου ήταν έφεδρος αστυνομικός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ηθοποιός μεταφέρθηκε στην Αγγλία από τη μητέρα του, για να τον συναντήσει στο τέλος του πολέμου. Αργότερα μετακόμισαν στο Κεντ, όπου σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε μαθητεία μηχανικού στο εργοστάσιο Vickers Armstrong. Άρχισε να εργάζεται στο ερασιτεχνικό θέατρο ως κατασκευαστής σκηνικών, ενώ στη συνέχεια κατέληξε στη σκηνή για μικρούς ρόλους στο θέατρο Unity και στο θέατρο Tower στο Λονδίνο.
Για να πάρει τους πρώτους επαγγελματικούς ρόλους του είπε ψέματα για την εμπειρία του, κάνοντας το ντεμπούτο του στο Δουβλίνο σε έναν μικρό ρόλο στον Οθέλλο. Σε ηλικία 22 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο West End ως αντικαταστάτης στο «The Bed-Sitting Room». Παρακολούθησε επίσης μαθήματα υποκριτικής στο Royal Court από τον Τζορτζ Ντεβάιν και τον Γουίλιαμ Γκάσκιλ.
Ο Μάικλ Γκάμπον είχε παραδεχτεί ότι δεν είχε δει ποτέ του μια παραγωγή Σαίξπηρ προτού παίξει ο ίδιος σε μια τέτοια παράσταση. Είχε δευτερεύοντες ρόλους Σαίξπηρ στο Εθνικό Θέατρο και πέρασε από οντισιόν για τον θίασο ερμηνεύοντας τον ρόλο του Ριχάρδου Γ'. Εμφανίστηκε στον Οθέλλο στο National με τον Olivier και στον Άμλετ με πρωταγωνιστή τον Πίτερ Ο' Τουλ.