Rachel Z: Η πρωτοπόρος της εναλλακτικής τζαζ έρχεται για lives στο "Half Note"
Η βραβευμένη με Grammy Rachel Z έρχεται για lives στο «Half Note» και μιλά για τη μουσική της
![rachel_z](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2023-11-01/rachel_z.jpg)
Είναι βραβευμένη με Grammy -για το «Τοkyo Blue»-, μεταξύ άλλων έχει παίξει με τους θρυλικούς Πίτερ Γκάμπριελ και Αλ ντι Μέολα. Και τώρα, η κορυφαία πιανίστρια και κιμπορντίστρια Rachel Z έρχεται στο Μετς, σε ένα αγαπημένο στέκι όλων απ’ όταν ήμασταν έφηβοι. Θα τη δούμε για τέσσερις βραδιές στο «Half Note Jazz Club» (4-7/11). Πώς θα μας παρασύρει στον μελωδικό της πλανήτη περιγράφει η ίδια στην «Α».
Aρχικά, xαρακτηρίζοντας τη μουσική της λέει: «Είναι μοντέρνα εναλλακτική τζαζ, με ρίζες στα 60s. Έπειτα από 13 άλμπουμ, το να φτιάχνω μελωδίες με αγάπη που αγγίζουν τον κόσμο είναι πρωτεύον». Γνωστή παγκοσμίως για τους αυτοσχεδιασμούς της, εξηγεί: «Όταν μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία είναι σαν να “πετάω”». Kαι οι εμπειρίες δίπλα σε τιτάνες της μουσικής, όπως ο Πίτερ Γκάμπριελ και ο Αλ ντι Μέολα; «Με τον Μέολα το διασκεδάσαμε πολύ - ιδίως την ηχογράφηση του “Infinite Desire”. Ο Γκάμπριελ έχει αυτή την καταπληκτική φωνή και κομμάτια με στίχους όλο νόημα, που φέρνουν ψυχική ανάταση. Θέλω να ξανασυνεργαστούμε: είναι μάγος της μουσικής. Tραγούδια όπως τα “Mercy St”, “Red Rain”, “I’ m in your Eyes”, που τα παρουσιάσαμε μαζί, διαμόρφωσαν το μουσικό μου ύφος». Επικεντρώνοντας στον Najee, με τον οποίο έγραψαν το «Tokyo Blue», εξηγεί πως «είναι γεννημένος για να φτιάχνει επιτυχίες. Έμαθα πολλά κοντά του ως δημιουργός – το κυριότερο, να κρατάω ψηλά τον πήχυ».
Τι να περιμένουμε στα αθηναϊκά της lives; «Φουλ διασκέδαση, ενέργεια, ένα σόου εκρηκτικό, ενδιαφέρον, αλλά και ενδοσκοπικό». Η Rachel Z έρχεται με τους Ομάρ Χακίμ και Τζον Τοσκάνο. «O Oμάρ είναι θρύλος των ντραμς. Έχει γράψει iconic κομμάτια, όπως το “Let’s Dance” (Ντέιβιντ Μπάουι), “I Burn for You and Bring on the Night“ (Sting), έχει επίσης συνεργασίες με Madonna, Dire Straights, Daft Punk, The Foo Fighters. Ο Τζόναθαν είναι κορυφαίος μπασίστας, που “παίζει” μεταξύ funky ηλεκτρικού κι ακουστικού μπάσου, και τζαζ». Όσο για την παρθενική βουτιά στη μουσική, «έγινε όταν ήμουν τριών ετών: πειραματιζόμουν με τη φωνή μου και η μαμά έλεγε πως θα γίνω σοπράνο. Aλλά με ώθησε στο πιάνο».
Για τον έρωτα, η κουβέντα αναπόφευκτα στρέφεται στον Ομάρ: «Είναι ο έρωτας της ζωής μου, το φως μου, το Α και το Ω μου. Εκτός του ότι είναι ευγενής, πρόκειται για ευφυέστατο και εξαιρετικά υποστηρικτικό πλάσμα. Μαζί του βελτιώνομαι καλλιτεχνικά. Εμπνεόμαστε από την τεχνολογία, ενθουσιαζόμαστε όταν μπαίνουμε στο στούντιο κι αρχίζουμε να δημιουργούμε».
Όσο για τις πρώτες της μουσικές αγάπες; «Μάιλς Ντέιβις, Χέρμπι Χάνκοκ, Τσικ Κορία, Μπιλ Έβανς, φυσικά o μέντοράs μου Γουέιν Σόρτερ (σ.σ.: θρυλικός σαξοφωνίστας)». Πώς νιώθει ούσα παγκόσμιας ακτινοβολίας μουσικός; «Προσπαθώ να μην πέσω στην παγίδα τού να πιστέψω ότι εγώ είμαι και κανένας άλλος. Όταν πεθάνω, νομίζω ότι θα φτάσω στην κορύφωση της πορείας μου. Η ζωή μου είναι ευλογία - κάθε ανάσα είναι σαν να αγγίζω την κορυφή». Όσο για ελληνικές επιρροές; «Όταν έκανα μάστερ στην Ηλεκτρονική Μουσική και στη Σύνθεση, επηρεάστηκα βαθιά από τον Vangelis (Βαγγέλης Παπαθανασίου)! Η μουσική είναι γιατρικό - θεραπευτική! Αυτό που μου έμαθε είναι να μην εγκαταλείπω ποτέ».
*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή»
Aρχικά, xαρακτηρίζοντας τη μουσική της λέει: «Είναι μοντέρνα εναλλακτική τζαζ, με ρίζες στα 60s. Έπειτα από 13 άλμπουμ, το να φτιάχνω μελωδίες με αγάπη που αγγίζουν τον κόσμο είναι πρωτεύον». Γνωστή παγκοσμίως για τους αυτοσχεδιασμούς της, εξηγεί: «Όταν μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία είναι σαν να “πετάω”». Kαι οι εμπειρίες δίπλα σε τιτάνες της μουσικής, όπως ο Πίτερ Γκάμπριελ και ο Αλ ντι Μέολα; «Με τον Μέολα το διασκεδάσαμε πολύ - ιδίως την ηχογράφηση του “Infinite Desire”. Ο Γκάμπριελ έχει αυτή την καταπληκτική φωνή και κομμάτια με στίχους όλο νόημα, που φέρνουν ψυχική ανάταση. Θέλω να ξανασυνεργαστούμε: είναι μάγος της μουσικής. Tραγούδια όπως τα “Mercy St”, “Red Rain”, “I’ m in your Eyes”, που τα παρουσιάσαμε μαζί, διαμόρφωσαν το μουσικό μου ύφος». Επικεντρώνοντας στον Najee, με τον οποίο έγραψαν το «Tokyo Blue», εξηγεί πως «είναι γεννημένος για να φτιάχνει επιτυχίες. Έμαθα πολλά κοντά του ως δημιουργός – το κυριότερο, να κρατάω ψηλά τον πήχυ».
![](https://s.parapolitika.gr/files/2023-11-01/thumbnail_rachel2.jpg)
Τι να περιμένουμε στα αθηναϊκά της lives; «Φουλ διασκέδαση, ενέργεια, ένα σόου εκρηκτικό, ενδιαφέρον, αλλά και ενδοσκοπικό». Η Rachel Z έρχεται με τους Ομάρ Χακίμ και Τζον Τοσκάνο. «O Oμάρ είναι θρύλος των ντραμς. Έχει γράψει iconic κομμάτια, όπως το “Let’s Dance” (Ντέιβιντ Μπάουι), “I Burn for You and Bring on the Night“ (Sting), έχει επίσης συνεργασίες με Madonna, Dire Straights, Daft Punk, The Foo Fighters. Ο Τζόναθαν είναι κορυφαίος μπασίστας, που “παίζει” μεταξύ funky ηλεκτρικού κι ακουστικού μπάσου, και τζαζ». Όσο για την παρθενική βουτιά στη μουσική, «έγινε όταν ήμουν τριών ετών: πειραματιζόμουν με τη φωνή μου και η μαμά έλεγε πως θα γίνω σοπράνο. Aλλά με ώθησε στο πιάνο».
Για τον έρωτα, η κουβέντα αναπόφευκτα στρέφεται στον Ομάρ: «Είναι ο έρωτας της ζωής μου, το φως μου, το Α και το Ω μου. Εκτός του ότι είναι ευγενής, πρόκειται για ευφυέστατο και εξαιρετικά υποστηρικτικό πλάσμα. Μαζί του βελτιώνομαι καλλιτεχνικά. Εμπνεόμαστε από την τεχνολογία, ενθουσιαζόμαστε όταν μπαίνουμε στο στούντιο κι αρχίζουμε να δημιουργούμε».
![](https://s.parapolitika.gr/files/2023-11-01/thumbnail_rachelz.jpg)
Όσο για τις πρώτες της μουσικές αγάπες; «Μάιλς Ντέιβις, Χέρμπι Χάνκοκ, Τσικ Κορία, Μπιλ Έβανς, φυσικά o μέντοράs μου Γουέιν Σόρτερ (σ.σ.: θρυλικός σαξοφωνίστας)». Πώς νιώθει ούσα παγκόσμιας ακτινοβολίας μουσικός; «Προσπαθώ να μην πέσω στην παγίδα τού να πιστέψω ότι εγώ είμαι και κανένας άλλος. Όταν πεθάνω, νομίζω ότι θα φτάσω στην κορύφωση της πορείας μου. Η ζωή μου είναι ευλογία - κάθε ανάσα είναι σαν να αγγίζω την κορυφή». Όσο για ελληνικές επιρροές; «Όταν έκανα μάστερ στην Ηλεκτρονική Μουσική και στη Σύνθεση, επηρεάστηκα βαθιά από τον Vangelis (Βαγγέλης Παπαθανασίου)! Η μουσική είναι γιατρικό - θεραπευτική! Αυτό που μου έμαθε είναι να μην εγκαταλείπω ποτέ».
*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή»