Σταματάει τις παραστάσεις η Υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου
Κατεβαίνει το έργο "Και τώρα οι δυο μας" στο οποίο πρωταγωνιστούσε - Ξεκινάει νέο έργο στο θέατρο Μουσούρη
![mo0enlu4mrnmmxry5w68](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/migration/images/2017-01/mo0enlu4mrnmmxry5w68.jpg)
Μέχρι τις 22 Ιανουαρίου θα παίζει στο θέατρο η Υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, καθώς οι παραστάσεις του έργου "Και τώρα οι δυο μας" του Αλεξάντερ Γκέλμαν στο οποίο πρωταγωνιστούσε μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη ρίχνει αυλαία, όπως από την αρχή είχε προκαθοριστεί.
Αμέσως μετά, στις 25 Ιανουαρίου θα ξεκινήσει η δεύτερη παραγωγή του θεάτρου Μουσούρη για τη φετινή σεζόν, που είναι το εμβληματικό και ταυτόχρονα πιο δημοφιλές έργο του Ντέιβιντ Μάμετ, “Αμερικάνικος Βούβαλος”, στο οποίο θα παίζουν οι Γιάννης Μπέζος, Πέτρος Φιλιππίδης, και Ορφέας Αυγουστίδης.
Πρόκειται για ένα από τα αριστουργήματα της σύγχρονης δραματουργίας που από το πρώτο ανέβασμά του κατέκτησε το κοινό και τους κριτικούς, αποσπώντας σημαντικές διακρίσεις, όπως το βραβείο ΟΒΙΕ και αυτό των Αμερικανών Κριτικών. Ένα εύστοχο κοινωνικό σχόλιο με πικρό χιούμορ, ένα συγκρουσιακό δράμα που αναδεικνύει τις επιθυμίες, τα αδιέξοδα αλλά και το χιούμορ των τριών ηρώων του. Το έργο ενώνει στη σκηνή τους Γιάννη Μπέζο, Πέτρο Φιλιππίδη και Ορφέα Αυγουστίδη, σε μια εκρηκτική συνύπαρξη αντάξια των προκλήσεων του, μια ακροβασία σε τεντωμένο σκοινί, αντιπαρερχόμενοι με ευθυμία τις βαθιές αντιφάσεις τους.
Γραμμένο το 1975, στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε στο ιστορικό θέατρο «Εμπρός», το 1992, σε σκηνοθεσία Τάσου Μπαντή, με τους Δημήτρη Καταλειφό, Γιώργο Κέντρο και Δημήτρη Τάρλοου. Στο φετινό ανέβασμα η σκηνοθεσία είναι του Πέτρου Φιλιππίδη, όπως επίσης η μετάφραση και η απόδοση του έργου.
Το έργο
Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα στο παλαιοπωλείο του Ντον (Γιάννης Μπέζος), όπου μαζί με τον φίλο του Ουόλτερ, ο επονομαζόμενος και «δάσκαλος», (Πέτρος Φιλιππίδης) και τον νεαρό Μπομπ (Ορφέας Αυγουστίδης) οργανώνουν εκ του προχείρου μια φιλόδοξη ληστεία για ένα νόμισμα που έχει επάνω τον αμερικάνικο βούβαλο, που δεν πραγματοποιείται ποτέ.
Είναι ένας χώρος ακατάστατος, βρώμικος σαν φυλακή, με πράγματα ατάκτως ερριμμένα, δηλαδή ένα συμβολικό σκηνικό. Ο Ντον θέλει να νουθετήσει και να κάνει «σωστό άτομο» τον Μπομπ, ένα παιδί ανυπεράσπιστο και χαμένο στα ναρκωτικά. Οι τρεις τους γυρνούν όλη μέρα στο παλαιοπωλείο λέγοντας εξυπνάδες, φιγουράροντας τον ανδρισμό τους, αλλά και σκεπτόμενοι πώς θα «πιάσουν την καλή», πώς θα κάνουν μια «μπίζνα» που θα τους αποφέρει χρήματα. Στη διαδρομή αποδεικνύεται ότι είναι ανίκανοι και οι φιλίες, τα προσωπικά συμφέροντα και τα συναισθήματά τους θα δοκιμαστούν με πρωτοφανή τρόπο. Οι τρεις αυτοί χαρακτήρες είναι επίσης ατάκτως ερριμμένοι μέσα στην σκληρή κοινωνία, εγκλωβισμένοι, «πεταμένοι» κι' αυτοί, όπως τα πράγματα μέσα στο μαγαζί του Ντον.
Είναι άνθρωποι που η κοινωνία τους απομόνωσε, αλλά και οι ίδιοι απομονώθηκαν από αυτήν λόγω του εγωϊσμού τους. Άνθρωποι σε κρίση με τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Άνθρωποι που πίστεψαν στο «αμερικανικό όνειρο», που όμως δεν έκαναν τίποτα να το κυνηγήσουν.