«Ο Ορφανός Τζάο» στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου
Η παράσταση ξεκινά από τις 18 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου, στο Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας και Κίνας, στο πλαίσιο της διμερούς διακρατικής συμφωνίας των Εθνικών Θεάτρων των δύο χωρών
![g22ujvxftjlv9inegiaa](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/migration/images/2018-11/g22ujvxftjlv9inegiaa.jpg)
Μία ιστορία που αγαπήθηκε πολύ σε όλο τον κόσμο και γνώρισε αναρίθμητες αναβιώσεις στο θέατρο, στην όπερα, στο χορό, ακόμη και στον κινηματογράφο, ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.
Ο λόγος για τον «Ορφανό Τζάο» του Ζι Ζουν Ζιανγκ, ένα από τα αριστουργήματα της κινεζικής λογοτεχνίας, που παρουσιάζουν από τις 18 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου, το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας και το Εθνικό Θέατρο της Κίνας, στο πλαίσιο της διμερούς διακρατικής συμφωνίας των Εθνικών Θεάτρων των δύο χωρών.
Τη διασκευή και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο διακεκριμένος Κινέζος σκηνοθέτης, Δρ. Γουάνγκ Ξιάοινγκ (Wang Xiaoying).
«Εδώ και 2.500 χρόνια το ελληνικό δράμα πάντα είχε βαθιές επιρροές στην ανάπτυξη της Τέχνης του δράματος για όλη την ανθρωπότητα. Όταν επισκέφτηκα την Ακρόπολη και βρέθηκα στο αρχαίο θέατρο του Διονύσου ένιωσα δέος. Νιώθω μεγάλο σεβασμό και αγάπη για τον ελληνικό πολιτισμό και το ελληνικό δράμα και αισθάνομαι μεγάλη χαρά και τιμή για την πρόσκληση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας, Στάθη Λιβαθινού, να συνεργαστούμε στην παράσταση "Ο Ορφανός Τζάο". Εύχομαι η συνεργασία μεταξύ Κινέζων και Ελλήνων καλλιτεχνών να φέρει πλούσιους καρπούς», ανέφερε ο Γουάνγκ Ξιάοινγκ στη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση του προγράμματος του Εθνικού Θεάτρου τον Σεπτέμβριο.
Ο «Ορφανός Τζάο» χαρακτηρίζεται ως ο «'Αμλετ της κλασικής κινεζικής λογοτεχνίας», καθώς πρόκειται για ένα έργο «ζαζού» - μια σκηνική σύνθεση πρόζας και ποίησης, χορού και παντομίμας, με έμφαση στο κωμικό στοιχείο ή στο αίσιο τέλος. Γράφτηκε τον 13ο αιώνα και αποδίδεται στον Ζι Ζουν Ζιανγκ. Πρόκειται για το πρώτο δράμα της Κίνας που μεταφράστηκε σε ευρωπαϊκές γλώσσες και ενέπνευσε δεκάδες διασκευές, μεταξύ των οποίων, αυτές του Βολταίρου και του Μεταστάζιο, αλλά και μια ημιτελή εκδοχή από τον Γκαίτε.