Οι... ηγετικές τάσεις του Στυλιανίδη και οι ερωτήσεις στη Βουλή

Η στήλη σάς είχε ενηµερώσει εδώ και καιρό για την πρόθεση του Ευριπίδη Στυλιανίδη να τεθεί επικεφαλής της οµάδας των βουλευτών της Ν.∆. που θα ήταν διατεθειµένοι να καταθέτουν ενοχλητικές ρωτήσεις σε υπουργούς για µια σειρά ζητηµάτων της επικαιρότητας. Μόλις την Πέμπτη, έστω και µε διαφορετική σύνθεση, αφού ορισµένοι από εκείνους που αποτέλεσαν το αρχικό σχήµα του πυρήνα που κατέθεσε στον Χατζηδάκη την ερώτηση για τα «κόκκινα» δάνεια εισήλθαν στο κυβερνητικό σχήµα, µε ό,τι αυτό συνεπάγεται, οι «11» επανήλθαν για να θέσουν µια πολύ σοβαρή παράµετρο. Ο λόγος για το φαινόµενο της επιθετικής εξαγοράς ακινήτων και επιχειρήσεων από τουρκικά κεφάλαια σε ακριτικές περιοχές, θέµα που ναι µεν δεν έχει διάσταση άµεσης αµφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά απασχολεί εδώ και καιρό ουκ ολίγα κέντρα.

Χώρια που πάντα µια τέτοια ενέργεια έχει τη σηµειολογία της, πολλώ δε µάλλον όταν αυτή ενισχύεται και από τη σύνθεση των προσώπων που προχώρησαν στην αντίστοιχη πρωτοβουλία. Αρκετοί (Καράογλου, Χαρακόπουλος, Πασχαλίδης, Χρυσοµάλλης, ∆ηµοσχάκης, Κόνσολας, Βλάχος, Καρασµάνης, Λεονταρίδης, Αθανασίου) διατηρούν ανοικτό δίαυλο επικοινωνίας µε τον Ευριπίδη Στυλιανίδη, εν πολλοίς βεβαίως και µε τους Καραµανλή και Σαµαρά, ενώ ήταν κοινό µυστικό ότι ο βουλευτής Ροδόπης ψαχνόταν έντονα αυτές τις µέρες για µια αντίστοιχη ενέργεια. Οι πληροφορίες µάλιστα ήθελαν τον συντονιστή της «κίνησης» να κοιτάζει µαζί µε τον Μίλτο Χρυσοµάλλη και τον Θοδωρή Καράογλου -που είχαν προβεί σε δηµόσιες τοποθετήσεις αποδοκιµασίας της επιλογής Τσάφου για τη θέση του υφυπουργού Ενέργειας και Περιβάλλοντος- προς τη µεριά της ανάδειξης και στη Βουλή των περιβόητων δηλώσεων του τελευταίου, ωστόσο τελικώς προτιµήθηκε ένας διαφορετικός δρόµος. Μένει να φανεί τι θα συµβεί στο µέλλον...

Ο Τσάφος και η... δευτέρα Γυμνασίου

Μιας και ανέφερα την περίπτωση Τσάφου, ειλικρινά δεν µπορώ να µη σταθώ στις τοποθετήσεις του ∆ηµήτρη Καιρίδη, ο οποίος ήταν κυριολεκτικά λάβρος τις προάλλες για τα παιδιά της ΣΜΥΝ που ασυζητητί διέπραξαν ολίσθηµα φωνάζοντας το υβριστικό σύνθηµα κατά της Τουρκίας στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Βλέπετε, σε αντίθεση µε την αυστηρότητα µε την οποία αντιµετώπισε το συγκεκριµένο ζήτηµα, ήταν πολύ πιο συγκαταβατικός µε τον «νεοσύλλεκτο» υφυπουργό, εξαίροντας τις τεχνοκρατικές του περγαµηνές και προσπερνώντας την ατάκα του περί «Τουρκικής ∆ηµοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», την οποία, εδώ που τα λέµε, δεν την λέει όχι εικοσάχρονος νεαρός, αλλά ούτε παιδί της Β' Γυµνασίου. Κάπου εκεί και µε φόντο τις εκ διαµέτρου αντίθετες δηλώσεις άλλων «γαλάζιων» στελεχών, προεξάρχοντος του Θάνου Πλεύρη, παρενέβη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, προκειµένου να ισορροπήσει το πράγµα και να βρεθεί µια άκρη.

Στο Μαξίμου εκτιμούν πως τα ευρήματα των τελευταίων μετρήσεων καταδεικνύουν αφενός ότι η πτώση της Ν.Δ. έχει σταματήσει και ταυτόχρονα υπάρχει τάση να γυρίσει ένα κομμάτι της δεξαμενής των ψηφοφόρων που απομακρύνθηκαν από το κυβερνών κόμμα με φόντο τις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη. Στον αντίποδα, υπάρχει έντονος προβληματισμός για την εικόνα στα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων, και δη στα ζητήματα της καθημερινότητας, τα οποία και κρίνουν τις κάλπες... Πλην το πολύ µίας εξαίρεσης, το σύνολο των επικεφαλής οργανισµών ή γενικών γραµµατέων που ανήκουν στον ευρύτερο κύκλο του Κωστή Χατζηδάκη είτε παραµένουν στις θέσεις τους είτε θα αναβαθµιστούν. Ετσι είναι αυτά...


Μιας και παραδίπλα αναφερθήκαµε στο θέµα, να ξέρετε ότι σε αυτές τις λίγες ανακατατάξεις που θα προκύψουν στις γενικές γραµµατείες της κυβέρνησης θα υπάρξει ενίσχυση και στο µέτωπο του κοµµατικού στοιχείου, µε καθαρά «γαλάζιες» επιλογές ως επί το πλείστον

Περί παραδόσεων...

∆εν ήταν λίγοι εκείνοι που χαρακτήρισαν ηγετικού χαρακτήρα την τοποθέτηση ∆ένδια στο πλαίσιο της τελετής αποκαλυπτηρίων της Κιβωτού Εθνικής Μνήµης στον περιβάλλοντα χώρο του υπουργείου Εθνικής Αµυνας. Οχι µόνο για τις δεξιάς προσέγγισης αναφορές του περί θρησκείας, γλώσσας, παράδοσης και οικογένειας, αλλά κυρίως για τον συµβολισµό του έργου του µεγάλου Βαρώτσου ως γέφυρας µεταξύ του ιστορικού παρελθόντος και της «προόδου». Για τους γνωρίζοντες τα «γαλάζια» παρασκήνια, η επίκληση της έννοιας «πρόοδος» ως βασικό χαρακτηριστικό της ιστορίας της Ν.∆. έχει τις ρίζες της στα χρόνια της ίδρυσης της παράταξης από τον Κωνσταντίνο Καραµανλή, ενώ αποτέλεσε κεντρικό άξονα της ρητορικής του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προσπάθειά του να ανοίξει την πόρτα του πολιτικού Κέντρου, όπου και κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια.

«Το κόµµα που ταυτίστηκε όσο κανένα άλλο µε τα µεγάλα βήµατα προόδου της χώρας από τη Μεταπολίτευση µέχρι σήµερα δεν είναι δυνατόν να χαρίζει αυτή τη λέξη σε εκείνους που επιχειρούν να την καπηλευτούν», ήταν η λογική του συστήµατος Μητσοτάκη γύρω από τη συγκεκριµένη τακτική, όπως την εξέφραζαν συνοµιλητές του πρωθυπουργού.

Ως εκ τούτου, άνετα µπορεί κανείς να πει ότι στα βασικά συµπίπτουν οι απόψεις Μητσοτάκη και ∆ένδια σχετικά µε το ιδεολογικοπολιτικό προφίλ της κυβερνώσας παράταξης, όπως επίσης µε την ίδια άνεση µπορεί να σταθεί στην εµφατική υπογράµµιση της παραµέτρου αυτής από την πλευρά του υπουργού Αµυνας σε µια τόσο σηµαντική περίσταση, παρόντων δεκάδων στελεχών της Κοινοβουλευτικής Οµάδας της Ν.∆., αλλά και των Σαµαρά και Καραµανλή, που επέλεξαν να παρευρεθούν στην τελετή, σε αντίθεση µε το παλαιάς κοπής γινάτι που επέδειξαν σε αντιστοίχως σηµαντικές -από σηµειολογικής πλευράς- περιστάσεις.