Έφη καλησπέρα, η σκλήρυνση δεν γιατρεύεται
Μία συμβουλή και μία ευχή προς την υπουργό Εργασίας
![6slobaodtv52fleemlzk](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/migration/images/2018-02/6slobaodtv52fleemlzk.jpg)
Ήρθαν άνθρωποι που συζητάμε καθημερινά και μου είπαν με έκπληξη: «Το έμαθες; Η Αχτσιόγλου εξαίρεσε τη σκλήρυνση από τις χρόνιες παθήσεις». Το ίδιο απόγευμα διέρρευσε ότι το αμέσως επόμενο διάστημα θα εκδοθεί νέα υπουργική απόφαση η οποία θα περιλαμβάνει την Πολλαπλή Σκλήρυνση στις μη αναστρέψιμες παθήσεις. Απόφαση σωστή που όμως άργησε να παρθεί και έπρεπε να υπάρξουν παρεμβάσεις από φορείς και συλλόγους όσων πάσχουν από ΣΚΠ.
Γιατί όμως έπρεπε να διαμαρτυρηθούν όσοι πάσχουν από τη συγκεκριμένη χρόνια πάθηση; Πώς μία υπουργός ή μία επιτροπη αποφάσισαν αν η πάθηση που έχει ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού θεωρείται ιάσιμη;
Μία απλή αναζήτηση στη Wikipedia αγαπητή Έφη, θα μπορούσε να σας λύσει πολλές απορίες για την σκλήρυνση.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η ανοιχτή διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια: «Η πολλαπλή σκλήρυνση (MS), επίσης γνωστή ως σκλήρυνση κατά πλάκας ή διάχυτη εγκεφαλομυελίτιδα, είναι μία φλεγμονώδης ασθένεια στην οποία τα μονωτικά καλύμματα των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη καταστρέφονται. Αυτή η καταστροφή διαταράσσει την ικανότητα τμημάτων του νευρικού συστήματος να επικοινωνούν, με αποτέλεσμα ένα ευρύ φάσμα ενδείξεων και συμπτωμάτων, που συμπεριλαμβάνουν τα σωματικά, πνευματικά, και μερικές φορές ψυχιατρικά προβλήματα. Η πολλαπλή σκλήρυνση παίρνει αρκετές μορφές, με τα νέα συμπτώματα είτε να λαμβάνουν χώρα με μεμονωμένες κρίσεις (υποτροπιάζουσες μορφές) είτε να δημιουργούνται με την πάροδο του χρόνου (προοδευτικές μορφές). Μεταξύ των κρίσεων, τα συμπτώματα μπορεί να εξαφανίζονται τελείως, ωστόσο συχνά εμφανίζονται μόνιμα νευρολογικά προβλήματα, ειδικά καθώς προχωράει η ασθένεια.»
Η πάθηση αυτή λοιπόν Έφη, είναι σαν το δακτυλικό αποτύπωμα. Σε κάθε άνθρωπο είναι διαφορετική και η εξέλιξή της ποικίλει. Υπάρχουν άνθρωποι που την περνούν πιο χαλαρά αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που την περνούν δύσκολα. Άνθρωποι που τους προκαλεί μίας μορφής αναπηρία και η αναπηρία αυτή μπορεί να μην αποκατασταθεί. Στους ανθρώπους αυτούς απευθύνεσαι και λες ότι η πάθησή τους είναι ιάσιμη και τους αναγκάζεις να υποβάλλονται σε εξετάσεις από Επιτροπές, για να αποδείξουν την αναπηρία τους.
Μην το κάνεις.
Και πρόσεξε αγαπητή Έφη, δεν πρόκειται για ρουσφέτι, ούτε για χάρη. Πρόκειται για κάτι αυτονόητο, τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια και την ανθρώπινη ύπαρξη. Κάτι που παπαγαλίζατε ως κυβέρνηση, στη Βουλή και την Ευρώπη με την περίφημη «ανθρωπιστική κρίση».
Από την πλευρά μου έχω να σου δώσω μία ευχή και αυτή δεν είναι να πάθεις κάτι, όπως συνηθίζεται να εύχονται τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Αντιθέτως, να μην πάθεις απολύτως τίποτα, ούτε εσύ, ούτε κάποιος από το συγγενικό ή φιλικό σου περιβάλλον. Εν προκειμένω να μην έχεις κάποιον με πολλαπλή σκλήρυνση.
Να μη νιώσεις την αγωνία του να πάρει τα αποτελέσματα της μαγνητικής, να μην τον δεις να αδυνατεί να αυτοεξυπηρετηθεί, να κουμπώσει τα κουμπιά του, να σηκώσει αντικείμενα, να χάνει την όρασή του και να μην μπορεί να κατέβει τα σκαλιά, να μην μπορεί να περπατήσει και πολλά άλλα που μπορεί να σε σοκάρουν αλλά για πολλούς ανθρώπους είναι η καθημερινότητά τους, είναι κάτι με το οποίο έχουν συμφιλιωθεί ότι θα ζήσουν για πάντα κι έχουν δεχθεί ότι στατιστικά μειώνει το προσδόκιμο της ζωής τους.
Μην τους φέρνεις σε δύσκολη θέση λοιπόν. Σεβάσου τους και μην τους ταλαιπωρείς γιατί είναι απάνθρωπο.
Γράφω αυτό το κείμενο όχι για ελεημοσύνη ή κάτι άλλο. Το γράφω επειδή τυγχάνει να έχω τη δυνατότητα να το κάνω, να έχω δημόσιο βήμα και γιατί η κατάσταση της υγείας μου, μου επιτρέπει να μπορώ να πιάσω το πληκτρολόγιο και να γράψω.
Κυρίως όμως το γράφω, επειδή η πολλαπλή σκλήρυνση δεν είναι ιάσιμη και οφείλατε να το γνωρίζετε.