Οι σκέψεις της Αθήνας μετά το «Αφγανιστάν»
![Ταλιμπαν](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2021-08-30/%CE%A4%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD.jpg)
Υπάρχουν άραγε «μυστικά» ή μόνο πολιτικές και στρατιωτικές «γκάφες» ολκής σε αυτήν την εντυπωσιακή ιστορία; Ο,τι κι αν έχει πάντως συμβεί, το γεγονός είναι ότι οι ΗΠΑ και οι δυτικοί φίλοι τους εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν και ο κόσμος όλος έχει αναστατωθεί. Αφού οι «Μεγάλοι», Ρώσοι και Αμερικανοί, «έπαιξαν» για μερικές δεκαετίες με αυτήν την πάμφτωχη χώρα, ξοδεύοντας εκεί πολύ στρατιωτικό χρήμα και ανοίγοντας τάφους, τώρα οι κάποτε καλοί φίλοι των ΗΠΑ, αργότερα τρισκατάρατοι, Ταλιμπάν, πρόκειται να γίνουν αναγκαστικά συνομιλητές με τους παλιούς δυτικούς εχθρούς τους. Καλά εξοπλισμένοι και με κορυφαίο εθνικό πλούτο τους σήμερα την παραγωγή οπίου και ηρωίνης, οι «αλλαγμένοι» ισλαμιστές Ταλιμπάν θέλουν να κυβερνήσουν με τους νόμους του προφήτη εκεί όπου κάποτε οι Ρώσοι και ο Τζορτζ Μπους τζούνιορ φύτευαν βόμβες.
Πεδίο μελέτης
Νέο πεδίο μελέτης των διεθνών αναλυτών και των στρατηγικών κέντρων της Δύσης. Πάει, τελείωσε, λοιπόν, εκείνη η αγέρωχη «μία και μόνη υπερδύναμη»; Τα έχει άσχημα μπερδέψει ή μήπως κάνει στρατηγικούς ελιγμούς, που δεν μας είναι κατανοητοί; Και, βέβαια, ανησυχία μεγάλη στην παρακμασμένη Ευρώπη, που τρέμει τα μεταναστευτικά ρεύματα και παρακολουθεί πολιτικά παράλυτη τις διεθνείς εξελίξεις, καθότι μόνον «Ενωση» δεν είναι η καλή μας Ευρωπαϊκή Ενωση. Γράφουν και ομιλούν κάποιοι σήμερα για «ήττα της Δύσης» στο Αφγανιστάν. Αλλά μόνο αποτυχημένους πολέμους και καταστροφικές παρεμβάσεις μετράει η Δύση από τα μέσα του 20ού αιώνα έως σήμερα. Σουέζ, Ινδοκίνα, Κορέα, Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αίγυπτος. Σε όλα αυτά τα μέρη του κόσμου τα έκαναν «θάλασσα» οι δυτικοί σύμμαχοι, με πολέμους και διαλύσεις κρατών, και σήκωσαν τα κύματα του ακραίου ισλαμισμού, που τώρα δείχνει τα δόντια του στη Δύση και τρομοκρατεί τους ράθυμους Ευρωπαίους αρχηγούς. Τώρα, η Ε.Ε. φοβάται τι κακό μπορεί να «έρθει» στα εδάφη της από το Αφγανιστάν και συγκαλεί υπουργικές διασκέψεις των υψηλόβαθμων «μανδαρίνων» της. Και βέβαια, κατά το συνήθειο της, εκδίδει εκ Βρυξελλών κείμενα αποδοκιμασίας και ανησυχίας για τα κακώς συμβαίνοντα και τα ενδεχομένως χειρότερα επερχόμενα.
Πολιτικό κύρος
Με προ πολλού συρρικνωμένο το πολιτικό κύρος της Ε.Ε. στη διεθνή σκηνή, οι Ευρωπαίοι εταίροι σύρονται σε ένα αβέβαιο μέλλον της Ενωσης από τη φίλη των Τούρκων ισλαμιστών αντιΕυρωπαία Γερμανία, η οποία μετράει ακούραστη τα ευρώ που συσσωρεύει στα ταμεία της από συναλλαγές της με τρίτες χώρες. Η Αθήνα δικαίως ανησυχεί από «καραμπόλες» που μπορεί να πλήξουν και την Ελλάδα από τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν. Πύλη της Ανατολής προς τη Δύση, η χώρα μας θα δοκιμαστεί για ακόμη μία φορά. Η ελληνική κυβέρνηση δεν περιμένει βέβαια τίποτε αξιόλογο από τους «μύωπες» της Ε.Ε. Περιμένει όμως να δει το πώς θα συμπεριφερθούν στο εξής οι ΗΠΑ στη γραμμή που πιάνει από τη Μαύρη Θάλασσα και φτάνει έως το Σουέζ και αγγίζει μείζονα ζητήματα ασφαλείας της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Και σε αυτό το γεωπολιτικό σκηνικό, η Αθήνα θα μετρήσει κινήσεις και εξελίξεις στο τρίγωνο Ελλάδας - ΗΠΑ - Τουρκίας.
Η ελληνική διπλωματία
Η ελληνική διπλωματία έχει πολλή δουλειά και οι συμμαχίες της χώρας μας στην Ανατολική Μεσόγειο αποκτούν τώρα πρόσθετη σημασία. Η ακριβής στρατηγική εκτίμηση της ισλαμικής Τουρκίας από το «μπερδεμένο» ΝΑΤΟ και την Ουάσινγκτον δεν είναι ακόμα ξεκάθαρη στο νέο σκηνικό, όπου οι «εχθροί», Ρωσία και Κίνα, κινούνται δραστήρια. Δεν είναι επίσης καθόλου σαφή σήμερα τα όρια στρατηγικής ασφάλειας που παρέχει στην Ελλάδα η στενή στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ. Και βέβαια αυτήν την ώρα παραμένει ζητούμενο το πώς ενδεχομένως θα κινηθεί ο τουρκικός ισλαμισμός στην υπόθεση του Αφγανιστάν, και ειδικότερα ποια μεταναστευτική συνεργασία μπορεί να έχει προσεχώς η Άγκυρα με την Καμπούλ.