Η woke κουλτούρα της ακύρωσης προκάλεσε έναν καταστροφικό διχασµό στη ∆ύση και ένα κυνήγι µαγισσών και αυταρχισµού από οργανωµένες και καλά χρηµατοδοτηµένες µειοψηφίες σε βάρος της πλειοψηφίας και των αξιών της κυρίαρχης κουλτούρας. Ο στόχος του woke κινήµατος, που ξεκίνησε από την Αµερική και απλώθηκε στην Ευρώπη, δεν ήταν η καταστροφή των εθνών. Αυτό ως στρατηγική των διεθνών οίκων και δοµών της παγκοσµιοποίησης είχε προηγηθεί. Στόχος ήταν η καταστροφή των φύλων, των ηθών, των συνηθειών και των παραδόσεων µιας κοινωνικής συγκρότησης, που, ενώ εξελισσόταν σε επίπεδο ατοµικών και πολιτικών δικαιωµάτων προοδευτικά πάνω από χρώµατα και διακρίσεις µεταξύ ανδρών και γυναικών, έβρισκε την καθιέρωσή της σε κάποιες αρχές της πλειοψηφίας. Ενώ η δεσπόζουσα κουλτούρα σε όλα τα πλάτη και µήκη της ∆ύσης αφορούσε τον σεβασµό των πλειοψηφιών σε µειοψηφίες χρώµατος, καταγωγής, γλώσσας, σεξουαλικού προσανατολισµού και ούτω καθεξής, η αντιδραστική και αποδοµητική στη βάση της woke κουλτούρα επιχείρησε να επιβάλει ακραίες και εµπαθείς αντιλήψεις και διεκδικήσεις µειοψηφιών στις πλειοψηφίες και τη δεσπόζουσα κοινωνική συγκρότηση, επιτυγχάνοντας τελικά µια δοµική κοινωνική πόλωση και σύγκρουση, αντί για την ενίσχυση της συνοχής και της ανεκτικότητας µεταξύ των δυτικών κοινωνιών στο εσωτερικό τους.

Η διεθνοποίηση εξάλλου της κουλτούρας αυτής της αποδόµησης, µέσω δικτύων ΜΚΟ και οµιχλωδών διεθνών ιδρυµάτων και εταιρειών τύπου Σόρος, σε συνδυασµό µε τις θεωρίες που είχαν προηγηθεί και εµπεδωθεί και νοµοθετικά στα εσωτερικά δίκαια αλλά και σε αυτό του ΟΗΕ περί ανοιχτών συνόρων στη λαθραία µετανάστευση, οδήγησε τις συνθήκες σε τροχιά ρήξης. Τι είναι αντίδραση και τι πρόοδος κατέληξε γόρδιος δεσµός, µε τους ακραίους κύκλους της woke να συγκρούονται µε όλο και µεγαλύτερη ένταση τόσο στο διαδίκτυο όσο πλέον και στους δρόµους µε µια βίαιη νέα ∆εξιά. Η woke κουλτούρα όπως και φαινόµενα παρελάσεων οµοφύλων σε ένα περιβάλλον καρναβαλιού αποτέλεσαν επίσηµες πολιτικές του αµερικανικού κράτους ειδικά στην περίοδο της προεδρίας Μπάιντεν στις ΗΠΑ. Μέσω των πρεσβειών κατέληξαν να έχουν άµεση επιρροή ως κύµα εκσυγχρονισµού και νέα κουλτούρας σε όλη την Ευρώπη. Στις ΗΠΑ διώχθηκαν και συκοφαντήθηκαν άνθρωποι, διανοούµενοι ή αναλυτές που δεν συµφωνούσαν µε τη woke ακρότητα και αίρεση έναντι της λογικής. Μέσω των πολυεθνικών, του Χόλιγουντ, του επαγγελµατικού αθλητισµού και των διεθνών µίντια, τα πρότυπα της κατάργησης των φύλων και των βάσεων της παραδοσιακής οικογένειας προβλήθηκαν παντού και επέβαλαν ακόµη και νέο δίκαιο ως «πολιτική ορθότητα».

Στην Ευρώπη η woke ατζέντα είχε πιο περιορισµένη επιβολή στις δοµές των κρατών και την πόλωση που δηµιουργούσε στην κοινωνική συγκρότηση µέσω της επίδειξης εχθροπάθειας των µειοψηφιών στις πλειοψηφίες. Στην Ελλάδα, πέρα από τις παρελάσεις των οµοφυλόφιλων που εξελίσσονταν σε ετήσια βάση, η woke ατζέντα έµοιαζε περισσότερο ως απειλή αποδόµησης της ∆ύσης και της οικογενείας παρά ως µια δυστοπική πραγµατικότητα. Μέχρι τουλάχιστον τη δηµόσια αντιπαράθεση που προκλήθηκε µε αφορµή το νοµοσχέδιο για τον γάµο των οµοφυλόφιλων και τα ενδεχόµενα τεκνοθεσίας, που όµως είχαν αποκλεισθεί ως εξέλιξη από την κυβέρνηση. Η δυτική πραγµατικότητα άλλαξε ολιστικά µε την επικράτηση του Ντ. Τραµπ στις αµερικανικές εκλογές. Πολύ περισσότερο εφόσον ανέλαβε και επίσηµα την προεδρία της χώρας από τα πρώτα εκτελεστικά διατάγµατα που υπέγραψε, βάζοντας τέλος στην παγκόσµια επιδροµή της woke κουλτούρας. Η νέα αυτή πραγµατικότητα επηρέασε δραστικά αρχικά την κατάσταση στις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα πέρασε ως άνεµος στην Ευρώπη, βάζοντας τα πράγµατα στη θέση τους. Φυσικά στην Ελλάδα αρχικά µε δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού η woke ατζέντα του δικαιωµατισµού, όχι όµως και τα ατοµικά δικαιώµατα, βρήκε τη θέση της στο περιθώριο των εξελίξεων. Με µια τελευταία νοµοθετική ρύθµιση ο υπουργός ∆ικαιοσύνης κ. Φλωρίδης έβαλε τέλος και στην αξιοποίηση παρένθετων µητέρων για µη ιατρικούς λόγους, κλείνοντας την πόρτα στην εκτροπή.

*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή» στις 3/04/2025