Μίλησε πάλι η φύση µας
Γύρω γύρω όλοι
Η πρώτη ανάγνωση του δημοσκοπικού αποτελέσματος είναι ότι η κοινωνία είναι απογοητευμένη από το πολιτικό σύστημα συνολικά
![dimoskopisi](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/2024-08-29/dimoskopisi.jpg)
Μπαίνει το φθινόπωρο και άρχισαν και οι δημοσκοπήσεις, που δίνουν και τη δυνατότητα να εκδηλώσουμε τη φύση μας ως λαού. Λοιπόν, τα ποσοστά που δίνουν οι πολίτες στα κόμματα είναι απογοητευτικά. Βεβαίως εξακολουθεί να προηγείται η Νέα Δημοκρατία με διψήφια διαφορά από το δεύτερο κόμμα, που είναι το ΠΑΣΟΚ. Ο κόσμος έχει επιφυλάξει για τον ΣΥΡΙΖΑ την… πέμπτη θέση, δίνοντάς του πάντως ποσοστό που είναι κοντά σε εκείνο απ’ όπου ξεκίνησε και που, εδώ που τα λέμε, εκεί πρέπει να καταλήξει. Όλοι οι υπόλοιποι, για να μη μακρηγορούμε, είναι κάτω από το 8,5%.
Η πρώτη ανάγνωση του δημοσκοπικού αποτελέσματος είναι ότι η κοινωνία είναι απογοητευμένη από το πολιτικό σύστημα συνολικά. Εδώ είναι που αρχίζει να μιλάει η φύση του Έλληνα, η ισοπεδωτική. Η φύση αυτή είναι διφυής. Αφενός είναι αυτή που είχε διαπιστώσει και ο μεγάλος ιστορικός μας, ο Παπαρρηγόπουλος, ότι είμαστε ένας λαός που δεν θέλει να κυβερνάται. Το άλλο στοιχείο της φύσης του Έλληνα, το οποίο έχω επισημάνει και σε προηγούμενο σημείωμα, είναι η αυτοπεποίθησή του ότι έχει λύση για τα πάντα και εκδηλώνεται με τη φράση «ας ήμουν μια βδομάδα υπουργός και σου λέω εγώ…»!
Ο συνδυασμός των δύο φύσεων αρκεί για να ισοπεδωθεί στο σύνολό του το πολιτικό σύστημα, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζονται και οι δικές του ευθύνες. Το χειρότερο είναι, τουλάχιστον όσον αφορά τη χώρα μας, ότι, όσο σοβαρή και να είναι μία κυβέρνηση, ακόμη και με τα λάθη της, το στίγμα και το κλίμα του πολιτικού σκηνικού, και άρα και του συστήματος, το στέλνουν στην κοινωνία οι υπόλοιποι με τις φαιδρότητές τους. Τα όσα διαδραματίζονται τελευταία στον ΣΥΡΙΖΑ λ.χ., που έχουν και έναν αέρα lifestyle, αρκούν για να αρχίσει η κοινωνία να διερωτάται αν υπάρχει γενικά σοβαρότητα στην πολιτική.
Με τόσα λοιπόν προβλήματα, μπροστά στα οποία βρίσκεται ο παντογνώστης Έλλην, και με τη δυσαρέσκεια που εκφράζει απέναντι συνολικά στον πολιτικό κόσμο, η λύση είναι μία και ποδοσφαιρική. Όπως λ.χ. ο Ολυμπιακός έκλεισε με μεταγραφή τον Κάρμο και ο Παναθηναϊκός τον Πελέστρι, να επιδιώξουμε να φέρουμε εδώ τη Μελόνι ή την Κάμαλα. Θα τους συμφέρει, διότι θα περνάνε καλά, όπως είχε διαβεβαιώσει και ο μακαρίτης ο Ανδρέας, τότε, κάποιους δημοσιογράφους που τον είχαν ρωτήσει γιατί ήλθε να πολιτευθεί στην Ελλάδα, αφού, όπως τους είχε πει, του είχαν κάνει σχετική πρόταση και στην Αμερική. «Μα για να περνάω καλά», τους είχε πει!
Επιπλέον οι εκ μεταγραφής ξένοι πολιτικοί ηγέτες, εκτός του ότι θα περνούν καλά, αν αποτύχουν, θα μπορούν να φύγουν βράδυ. Όπως γίνεται συνήθως με τους εν Ελλάδι ξένους προπονητές…
*Δημοσιεύτηκε στην «Απογευματινή»
Η πρώτη ανάγνωση του δημοσκοπικού αποτελέσματος είναι ότι η κοινωνία είναι απογοητευμένη από το πολιτικό σύστημα συνολικά. Εδώ είναι που αρχίζει να μιλάει η φύση του Έλληνα, η ισοπεδωτική. Η φύση αυτή είναι διφυής. Αφενός είναι αυτή που είχε διαπιστώσει και ο μεγάλος ιστορικός μας, ο Παπαρρηγόπουλος, ότι είμαστε ένας λαός που δεν θέλει να κυβερνάται. Το άλλο στοιχείο της φύσης του Έλληνα, το οποίο έχω επισημάνει και σε προηγούμενο σημείωμα, είναι η αυτοπεποίθησή του ότι έχει λύση για τα πάντα και εκδηλώνεται με τη φράση «ας ήμουν μια βδομάδα υπουργός και σου λέω εγώ…»!
Ο συνδυασμός των δύο φύσεων αρκεί για να ισοπεδωθεί στο σύνολό του το πολιτικό σύστημα, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζονται και οι δικές του ευθύνες. Το χειρότερο είναι, τουλάχιστον όσον αφορά τη χώρα μας, ότι, όσο σοβαρή και να είναι μία κυβέρνηση, ακόμη και με τα λάθη της, το στίγμα και το κλίμα του πολιτικού σκηνικού, και άρα και του συστήματος, το στέλνουν στην κοινωνία οι υπόλοιποι με τις φαιδρότητές τους. Τα όσα διαδραματίζονται τελευταία στον ΣΥΡΙΖΑ λ.χ., που έχουν και έναν αέρα lifestyle, αρκούν για να αρχίσει η κοινωνία να διερωτάται αν υπάρχει γενικά σοβαρότητα στην πολιτική.
Με τόσα λοιπόν προβλήματα, μπροστά στα οποία βρίσκεται ο παντογνώστης Έλλην, και με τη δυσαρέσκεια που εκφράζει απέναντι συνολικά στον πολιτικό κόσμο, η λύση είναι μία και ποδοσφαιρική. Όπως λ.χ. ο Ολυμπιακός έκλεισε με μεταγραφή τον Κάρμο και ο Παναθηναϊκός τον Πελέστρι, να επιδιώξουμε να φέρουμε εδώ τη Μελόνι ή την Κάμαλα. Θα τους συμφέρει, διότι θα περνάνε καλά, όπως είχε διαβεβαιώσει και ο μακαρίτης ο Ανδρέας, τότε, κάποιους δημοσιογράφους που τον είχαν ρωτήσει γιατί ήλθε να πολιτευθεί στην Ελλάδα, αφού, όπως τους είχε πει, του είχαν κάνει σχετική πρόταση και στην Αμερική. «Μα για να περνάω καλά», τους είχε πει!
Επιπλέον οι εκ μεταγραφής ξένοι πολιτικοί ηγέτες, εκτός του ότι θα περνούν καλά, αν αποτύχουν, θα μπορούν να φύγουν βράδυ. Όπως γίνεται συνήθως με τους εν Ελλάδι ξένους προπονητές…
*Δημοσιεύτηκε στην «Απογευματινή»