Πέτρος Τατούλης: Το πολιτικό τέλος ενός «χαμαιλέοντα» της πολιτικής
![petros-tatoulis-26](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/jpg/files/petros-tatoulis-26.jpg)
Και αυτό γιατί μετά από 9 χρόνια κυριαρχίας στην αυτοδιοίκηση, έκλεισε τον κύκλο του στην πολιτική με μία οδυνηρή ήττα.
Όσοι έχουν παρακολουθήσει την διαδρομή του Πέτρου Τατούλη στην κεντρική πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια, αντιλαμβάνονται αν μη τι άλλο ότι ο απερχόμενος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου είχε την ικανότητα με τακτικισμούς να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες και με πρακτικές «χαμαιλέοντα» να επιτυγχάνει όποιον στόχο είχε θέσει. Έτσι, παρά το γεγονός ότι αποτελούσε μαοϊκό στέλεχος του ακροαριστερού ΕΚΚΕ, μαζί με τον συμπατριώτη του, πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Τσουκάτο, κατάφερε το 1990 να εκλεγεί για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας, βάζοντας υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία, η οποία παραδοσιακά ήταν το πλειοψηφούν κόμμα στον ιστορικό νομό της Πελοποννήσου. Όπως, αναφέρουν, μάλιστα, στελέχη της κεντροδεξιάς παράταξης στην Αρκαδία, για την είσοδό του στο κοινοβούλιο τον βοήθησε και το γεγονός ότι ο ίδιος είναι χειρούργος και «πάντα στο εκλογικό σώμα «μετράνε» τα ιατρικά ρουσφέτια». Αυτό ήταν κυρίως που του εξασφάλισε και τις διαδοχικές εκλογικές επιτυχίες του από το 1993 μέχρι το 2007.
Ως βουλευτής της ΝΔ ήταν πάντα «προσδεμένος» στο λεγόμενο «μητσοτακικό άρμα» του κόμματος, κάτι που όπως λέγεται τον βοήθησε να επιλεγεί το 2004 από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή για την θέση του υφυπουργού Πολιτισμού. Μπορεί, βέβαια, ο κ. Καραμανλής να του εμπιστεύθηκε το υπουργείο που ο ίδιος ήταν τυποις επικεφαλής, ωστόσο ο κ. Τατούλης, ήταν από τους πρώτους που επιτέθηκε εναντίον του στο πρώτο στραβοπάτημα της κυβέρνησης. Έτσι, ασκούσε κριτική για τα έργα και τις ημέρες της γαλάζιας διακυβέρνησης.
Χαρακτηριστικά ήταν τα όσα είχε πει το 2008 για την υπόθεση Ζαχόπουλου και αφού είχε πραγματοποιηθεί το 2006 ανασχηματισμός, ο οποίος τον είχε βγάλει εκτός κυβερνητικού σχήματος. «Το σκάνδαλο Ζαχόπουλου είναι καθαρά πολιτικό», τόνιζε σε συνεντεύξεις του αναφερόμενος στην απόπειρα αυτοκτονίας του τότε γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού και στο σκάνδαλο που είχε προηγηθεί. Η θητεία του, πάντως, στο υπουργείο Πολιτισμού χαρακτηρίστηκε από αδράνεια, αλλά και την πραγματοποίηση ρουσφετιών προς την εκλογική του περιφέρεια.
Η συνέχεια της διαδρομής του κ. Τατούλη χαρακτηρίστηκε από το αντάρτικο κατά του Κώστα Καραμανλή και της κυβέρνησης της ΝΔ. Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή του ομιλία στις 12 Απριλίου 2008, κατά την διάρκεια της «γαλάζιας» Κεντρικής Επιτροπής άσκησε σκληρή κριτική στον πρωθυπουργό, αλλά και στον Θεόδωρο Ρουσόπουλο.
Το ποτήρι ξεχείλισε όταν στη συνεδρίαση της ΚΕ στις 27 Σεπτεμβρίου που έγινε εκτάκτως σε μια προσπάθεια να σταματήσει η εσωστρέφεια με αφορμή την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου είπε με νόημα: «Μίλησα αυστηρά πολιτικά. Δεν εισακούστηκα. Κανείς δεν μπορεί να παριστάνει τη φυλακισμένη στον Πύργο βασιλοπούλα». Έτσι, το Νοέμβριο του 2008 διαγράφεται από τη Νέα Δημοκρατία, ύστερα και από μια προσβλητική για τον πρωθυπουργό συνέντευξή του στην εφημερίδα «Έθνος», όπου έθεσε το ερώτημα αν ο κ. Καραμανλής «είναι ανίκανος ή συνένοχος σε όσα δεινά ταλανίζουν τη ΝΔ».
Βέβαια, δεν ήταν η πρώτη φορά που διαγράφηκε από το κόμμα του. Στις 2 Απριλίου 1998 αποπέμφθηκε από τη Ν.Δ. μαζί με άλλους έξι βουλευτές γιατί δεν είχε ακολουθήσει την κομματική πειθαρχία που είχε επιβάλει ο κ. Καραμανλής. Πάντως, αν και απομακρυσμένος από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Τατούλης κατάφερε μέσω των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2010 να διασωθεί πολιτικά, επικρατώντας στην Πελοπόννησο, με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ, που το προηγούμενο διάστημα εξύβρυζε και του ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Από τότε, όπως υποστηρίζουν αρκετοί απο τους αντιπάλους του πολιτεύθηκε ως «άνθρωπος του Φούχτελ», εφαρμόζοντας τακτική «σφιχταγγαλιάσματος» με τον Γερμανό επιτετραμένο της Άνγκελα Μέρκελ.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 κατάφερε να έρθει κοντά με τη Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά αποσπώντας το «γαλάζιο» χρίσμα για την ίδια Περιφέρεια, επιτυγχάνοντας να εκλεγεί εκ νέου Περιφερειάρχης στον δεύτερο γύρο. Σε αυτές τις εκλογές, ωστόσο, έχοντας ολοκληρώσει μία πεντετή θητεία με εντάσεις, με τα τοπικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να «βράζουν» μαζί του για το «φλέρτ» με κυβερνητικά στελέχη, αλλά και την θερμή υποδοχή που επεφύλασσε κάθε φορά στον Αλέξη Τσίπρα, «βρήκε» την κεντροδεξιά παράταξη απέναντί του.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μάλιστα, ανέδειξε ως προσωπικό του στοίχημα την ήττα Τατούλη, κάτι που επετεύχθη με τη νίκη ενός επιτυχημένοου αυτοδιοικητικού της Πελοποννήσου, του απερχόμενου δημάρχου Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα, που είχε την επίσημη στήριξη της ΝΔ. Η εξέλιξη αυτή δείχνει να αποτελεί και την ολοκλήρωση της πολιτικής διαδρομής του κ. Τατούλη, η οποία «κλείνει» με μία οδυνηρή ήττα για τον ίδιο, δεδομένου ότι στον δεύτερο γύρο των εκλογών στην Πελοπόννησο κατέκτησε την δεύτερη θέση μετά τον κ. Νίκα σε όλους τους νομούς της εν λόγω Περιφέρειας -πλην Αρκαδίας.
Όσοι έχουν παρακολουθήσει την διαδρομή του Πέτρου Τατούλη στην κεντρική πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια, αντιλαμβάνονται αν μη τι άλλο ότι ο απερχόμενος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου είχε την ικανότητα με τακτικισμούς να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες και με πρακτικές «χαμαιλέοντα» να επιτυγχάνει όποιον στόχο είχε θέσει. Έτσι, παρά το γεγονός ότι αποτελούσε μαοϊκό στέλεχος του ακροαριστερού ΕΚΚΕ, μαζί με τον συμπατριώτη του, πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Τσουκάτο, κατάφερε το 1990 να εκλεγεί για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας, βάζοντας υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία, η οποία παραδοσιακά ήταν το πλειοψηφούν κόμμα στον ιστορικό νομό της Πελοποννήσου. Όπως, αναφέρουν, μάλιστα, στελέχη της κεντροδεξιάς παράταξης στην Αρκαδία, για την είσοδό του στο κοινοβούλιο τον βοήθησε και το γεγονός ότι ο ίδιος είναι χειρούργος και «πάντα στο εκλογικό σώμα «μετράνε» τα ιατρικά ρουσφέτια». Αυτό ήταν κυρίως που του εξασφάλισε και τις διαδοχικές εκλογικές επιτυχίες του από το 1993 μέχρι το 2007.
Ως βουλευτής της ΝΔ ήταν πάντα «προσδεμένος» στο λεγόμενο «μητσοτακικό άρμα» του κόμματος, κάτι που όπως λέγεται τον βοήθησε να επιλεγεί το 2004 από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή για την θέση του υφυπουργού Πολιτισμού. Μπορεί, βέβαια, ο κ. Καραμανλής να του εμπιστεύθηκε το υπουργείο που ο ίδιος ήταν τυποις επικεφαλής, ωστόσο ο κ. Τατούλης, ήταν από τους πρώτους που επιτέθηκε εναντίον του στο πρώτο στραβοπάτημα της κυβέρνησης. Έτσι, ασκούσε κριτική για τα έργα και τις ημέρες της γαλάζιας διακυβέρνησης.
Χαρακτηριστικά ήταν τα όσα είχε πει το 2008 για την υπόθεση Ζαχόπουλου και αφού είχε πραγματοποιηθεί το 2006 ανασχηματισμός, ο οποίος τον είχε βγάλει εκτός κυβερνητικού σχήματος. «Το σκάνδαλο Ζαχόπουλου είναι καθαρά πολιτικό», τόνιζε σε συνεντεύξεις του αναφερόμενος στην απόπειρα αυτοκτονίας του τότε γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού και στο σκάνδαλο που είχε προηγηθεί. Η θητεία του, πάντως, στο υπουργείο Πολιτισμού χαρακτηρίστηκε από αδράνεια, αλλά και την πραγματοποίηση ρουσφετιών προς την εκλογική του περιφέρεια.
Η συνέχεια της διαδρομής του κ. Τατούλη χαρακτηρίστηκε από το αντάρτικο κατά του Κώστα Καραμανλή και της κυβέρνησης της ΝΔ. Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή του ομιλία στις 12 Απριλίου 2008, κατά την διάρκεια της «γαλάζιας» Κεντρικής Επιτροπής άσκησε σκληρή κριτική στον πρωθυπουργό, αλλά και στον Θεόδωρο Ρουσόπουλο.
Το ποτήρι ξεχείλισε όταν στη συνεδρίαση της ΚΕ στις 27 Σεπτεμβρίου που έγινε εκτάκτως σε μια προσπάθεια να σταματήσει η εσωστρέφεια με αφορμή την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου είπε με νόημα: «Μίλησα αυστηρά πολιτικά. Δεν εισακούστηκα. Κανείς δεν μπορεί να παριστάνει τη φυλακισμένη στον Πύργο βασιλοπούλα». Έτσι, το Νοέμβριο του 2008 διαγράφεται από τη Νέα Δημοκρατία, ύστερα και από μια προσβλητική για τον πρωθυπουργό συνέντευξή του στην εφημερίδα «Έθνος», όπου έθεσε το ερώτημα αν ο κ. Καραμανλής «είναι ανίκανος ή συνένοχος σε όσα δεινά ταλανίζουν τη ΝΔ».
Βέβαια, δεν ήταν η πρώτη φορά που διαγράφηκε από το κόμμα του. Στις 2 Απριλίου 1998 αποπέμφθηκε από τη Ν.Δ. μαζί με άλλους έξι βουλευτές γιατί δεν είχε ακολουθήσει την κομματική πειθαρχία που είχε επιβάλει ο κ. Καραμανλής. Πάντως, αν και απομακρυσμένος από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Τατούλης κατάφερε μέσω των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2010 να διασωθεί πολιτικά, επικρατώντας στην Πελοπόννησο, με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ, που το προηγούμενο διάστημα εξύβρυζε και του ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Από τότε, όπως υποστηρίζουν αρκετοί απο τους αντιπάλους του πολιτεύθηκε ως «άνθρωπος του Φούχτελ», εφαρμόζοντας τακτική «σφιχταγγαλιάσματος» με τον Γερμανό επιτετραμένο της Άνγκελα Μέρκελ.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 κατάφερε να έρθει κοντά με τη Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά αποσπώντας το «γαλάζιο» χρίσμα για την ίδια Περιφέρεια, επιτυγχάνοντας να εκλεγεί εκ νέου Περιφερειάρχης στον δεύτερο γύρο. Σε αυτές τις εκλογές, ωστόσο, έχοντας ολοκληρώσει μία πεντετή θητεία με εντάσεις, με τα τοπικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να «βράζουν» μαζί του για το «φλέρτ» με κυβερνητικά στελέχη, αλλά και την θερμή υποδοχή που επεφύλασσε κάθε φορά στον Αλέξη Τσίπρα, «βρήκε» την κεντροδεξιά παράταξη απέναντί του.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μάλιστα, ανέδειξε ως προσωπικό του στοίχημα την ήττα Τατούλη, κάτι που επετεύχθη με τη νίκη ενός επιτυχημένοου αυτοδιοικητικού της Πελοποννήσου, του απερχόμενου δημάρχου Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα, που είχε την επίσημη στήριξη της ΝΔ. Η εξέλιξη αυτή δείχνει να αποτελεί και την ολοκλήρωση της πολιτικής διαδρομής του κ. Τατούλη, η οποία «κλείνει» με μία οδυνηρή ήττα για τον ίδιο, δεδομένου ότι στον δεύτερο γύρο των εκλογών στην Πελοπόννησο κατέκτησε την δεύτερη θέση μετά τον κ. Νίκα σε όλους τους νομούς της εν λόγω Περιφέρειας -πλην Αρκαδίας.