Ο λεπρός που ανακηρύχθηκε άγιος: Η ιστορία του Κρητικού ιερέα Ευμένιου Σαριδάκη
Η επαφή που είχε με τον ανθρώπινο πόνο και την ασθένεια τον βοήθησε ώστε να παραμείνει στο νοσοκομείο ως ιερέας για να συνδράμει όσους έπασχαν
![patir eumenios saridakis](https://s.parapolitika.gr/images/1130x667/png/files/2022-04-15/________________________.png)
Άγιος ανακηρύχθηκε από την Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ο πατήρ Ευμένιος, ένας αγαπητός και γελαστός ιερέας από το Ηράκλειο Κρήτης που έχει αποβιώσει από το 1999.
Συγκεκριμένα, ο εν λόγω ιερέας αποτελούσε έναν από τους αγαπημένους του Ηρακλείου, όπου αγαπούσε και προσευχόταν για όλους τους πονεμένους ανθρώπους και κυρίως για τους λεπρούς του Λοιμωδών της Αγίας Βαρβάρας, όπου μπήκε ως ασθενής από λέπρα και αφού ιάθηκε έμεινε ως ιερέας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του protothema.gr, την Πέμπτη η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προχώρησε στην αγιοκατάταξη του γέροντα Ευμένιου Σαριδάκη. Η διαδικασία άρχισε πέρυσι τον Ιούνιο, όταν η Ι. Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης αποδέχθηκε το αίτημα του Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας Μακαρίου, για την εγγραφή στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αρχιμανδρίτου Ευμενίου Σαριδάκη, με καταγωγή από την Εθιά και το προώθησε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για τις περαιτέρω Εκκλησιαστικές ενέργειες. Εφέτος θα γιορταστεί για πρώτη φορά η μνήμη του ως Άγιος, στις 23 Μαΐου ενώ οι καμπάνες ήχησαν χθες, πανηγυρικά στην Αγία Βαρβάρα, τον τόπο που διακόνησε ο νέος άγιος.
Από την Εθιά Ηρακλείου στο Λοιμωδών Αθηνών
Στην Εθιά Μονοφατσίου του Ηρακλείου Κρήτης, το 1931 έρχεται στον κόσμο ο Ευμένιος Σαριδάκης και αποτελούσε το όγδοο παιδί μίας φτωχής αλλά συνάμα πιστής οικογένειας. Μόνασε σε ηλικία 17 ετών και δοκιμάστηκε από τη λέπρα, κάτι που τον ανάγκασε να έρθει στο Νοσοκομείο Λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα Αθηνών, όπου θεραπεύτηκε.
Η επαφή που είχε με τον ανθρώπινο πόνο και την ασθένεια τον βοήθησε ώστε να παραμείνει στο νοσοκομείο ως ιερέας για να συνδράμει όσους έπασχαν. Ο ιερέας λειτουργούσε στο ναό των αγίων Αναργύρων Ιατρών Κοσμά & Δαμιανού, μέσα στο Λοιμωδών.
Ο Γέροντας Πορφύριος έλεγε για τον Γέροντα Ευμένιο: «Να πηγαίνετε να παίρνετε την ευχή του Γέροντα Ευμένιου, γιατί είναι ο κρυμμένος Άγιος των ημερών μας. Σαν τον Γέροντα Ευμένιο βρίσκει κανείς κάθε διακόσια χρόνια».
Στο Λοιμωδών γνώρισε τον λεπρό άγιο μοναχό Νικηφόρο, που, αν και τυφλός από την ασθένειά του, έγινε μεγάλος πνευματικός πατέρας και δάσκαλος του Γέροντα Ευμένιου. Η Διεύθυνση του Σταθμού, επειδή ήταν μοναχός, του παρεχώρησε μικρό κελί, δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, όπου διέμεινε όλη τη ζωή του.
Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του, τα πέρασε στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και την 23η Μαΐου 1999 απεβίωσε και τάφηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του, στον τόπο που γεννήθηκε, στην Εθιά.
Ο ίδιος έλεγε: «Εγώ, δεκαεπτά χρόνων πήγα στο μοναστήρι. Ήμουν δεκαέξι χρόνια στο χωριό μου. Αγαπούσα τον Θεό, βέβαια, σκεπτόμουν πολλές φορές να γίνω καλόγερος. Μια μέρα μου λέει ο παπάς: «Έλα να σε κάνω νεωκόρο». Πήγα κι εγώ. Άναβα τα καντήλια πρωί-βράδυ, διάβαζα κιόλας, ο,τι βιβλία έβλεπα τα διάβαζα. Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς του 1944, το απόγευμα, πήγα, άναψα τα καντήλια στην εκκλησία και, μετά, πήγα στο σπίτι μας. Ήταν εκεί η αδελφή μου η Ευγενία. Φάγαμε ξεροτήγανα, τηγανίτες και μακαρόνες. Εκεί που τρώγαμε, ήρθε μια λάμψη και με τύφλωσε και μπήκε μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Κι αμέσως, την ίδια στιγμή, φώναξα της Ευγενίας: «Ευγενία, θα γίνω καλόγέρος».
Στη συνέχεια πήγε στην Μονή Αγίου Νικήτα, στα νότια της Κρήτης. Μετά την τριετή του δοκιμασία, το μοναχός και ονομάστηκε Σωφρόνιος, ενώ τα καλοκαίρια πήγαινε στο Άγιο Όρος.. Μετά πήγε στο στρατό όμως αρρώστησε βαριά από λέπρα. Στον αντιλεπρικό Σταθμό Αθηνών, ο πατήρ Σωφρόνιος νοσηλεύτηκε επιτυχώς και θεραπεύτηκε ολοκληρωτικά. Η ασθένεια δεν του άφησε καμία παραμόρφωση, ούτε σημάδι. Το 1975, σε ηλικία 44 ετών, ο μοναχός Σωφρόνιος χειροτονήθηκε εις πρεσβύτερον και πήρε το όνομα Ευμένιος.
Έτσι ανακηρύσσονται οι άγιοι
Ο Μητροπολίτης που ενδιαφέρεται για την ανακήρυξη αγίου υποβάλλει αίτημα και συντάσσει σχετικό φάκελο προς την Εκκλησία της Ελλάδος. Μέσα στον φάκελο συμπεριλαμβάνονται στοιχεία και πληροφορίες που δίνουν οι πιστοί και αν υπάρχουν θαύματα και οτιδήποτε μπορεί να εμπλουτίσει το αίτημα. Στη συνέχεια το αίτημα διαβιβάζεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο έχει την πνευματική δικαιοδοσία για την αγιοκατάταξη.
Στο Φανάρι συνέρχεται η Κανονική Επιτροπή, που ύστερα από ενδελεχή μελέτη του φακέλου, (μαρτυρίες ζώντων, βιογραφία) προχωρά ή όχι στην αγιοκατάταξη.
Συνήθως, οι σύγχρονοι άγιοι ανακηρύσσονται όταν δεν υπάρχουν εν ζωή συγγενείς, όπως ο Άγιος Παϊσιος που αγιοκατατάχτηκε λίγο μετά αφότου απεβίωσε ο τελευταίος αδελφός του.
Συγκεκριμένα, ο εν λόγω ιερέας αποτελούσε έναν από τους αγαπημένους του Ηρακλείου, όπου αγαπούσε και προσευχόταν για όλους τους πονεμένους ανθρώπους και κυρίως για τους λεπρούς του Λοιμωδών της Αγίας Βαρβάρας, όπου μπήκε ως ασθενής από λέπρα και αφού ιάθηκε έμεινε ως ιερέας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του protothema.gr, την Πέμπτη η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προχώρησε στην αγιοκατάταξη του γέροντα Ευμένιου Σαριδάκη. Η διαδικασία άρχισε πέρυσι τον Ιούνιο, όταν η Ι. Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης αποδέχθηκε το αίτημα του Μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας Μακαρίου, για την εγγραφή στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αρχιμανδρίτου Ευμενίου Σαριδάκη, με καταγωγή από την Εθιά και το προώθησε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για τις περαιτέρω Εκκλησιαστικές ενέργειες. Εφέτος θα γιορταστεί για πρώτη φορά η μνήμη του ως Άγιος, στις 23 Μαΐου ενώ οι καμπάνες ήχησαν χθες, πανηγυρικά στην Αγία Βαρβάρα, τον τόπο που διακόνησε ο νέος άγιος.
![](https://s.parapolitika.gr/files/2022-04-15/_________.jpg)
Από την Εθιά Ηρακλείου στο Λοιμωδών Αθηνών
Στην Εθιά Μονοφατσίου του Ηρακλείου Κρήτης, το 1931 έρχεται στον κόσμο ο Ευμένιος Σαριδάκης και αποτελούσε το όγδοο παιδί μίας φτωχής αλλά συνάμα πιστής οικογένειας. Μόνασε σε ηλικία 17 ετών και δοκιμάστηκε από τη λέπρα, κάτι που τον ανάγκασε να έρθει στο Νοσοκομείο Λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα Αθηνών, όπου θεραπεύτηκε. Η επαφή που είχε με τον ανθρώπινο πόνο και την ασθένεια τον βοήθησε ώστε να παραμείνει στο νοσοκομείο ως ιερέας για να συνδράμει όσους έπασχαν. Ο ιερέας λειτουργούσε στο ναό των αγίων Αναργύρων Ιατρών Κοσμά & Δαμιανού, μέσα στο Λοιμωδών.
Ο Γέροντας Πορφύριος έλεγε για τον Γέροντα Ευμένιο: «Να πηγαίνετε να παίρνετε την ευχή του Γέροντα Ευμένιου, γιατί είναι ο κρυμμένος Άγιος των ημερών μας. Σαν τον Γέροντα Ευμένιο βρίσκει κανείς κάθε διακόσια χρόνια».
Στο Λοιμωδών γνώρισε τον λεπρό άγιο μοναχό Νικηφόρο, που, αν και τυφλός από την ασθένειά του, έγινε μεγάλος πνευματικός πατέρας και δάσκαλος του Γέροντα Ευμένιου. Η Διεύθυνση του Σταθμού, επειδή ήταν μοναχός, του παρεχώρησε μικρό κελί, δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, όπου διέμεινε όλη τη ζωή του.
![](https://s.parapolitika.gr/files/2022-04-15/_________2.jpg)
Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του, τα πέρασε στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και την 23η Μαΐου 1999 απεβίωσε και τάφηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του, στον τόπο που γεννήθηκε, στην Εθιά.
Ο ίδιος έλεγε: «Εγώ, δεκαεπτά χρόνων πήγα στο μοναστήρι. Ήμουν δεκαέξι χρόνια στο χωριό μου. Αγαπούσα τον Θεό, βέβαια, σκεπτόμουν πολλές φορές να γίνω καλόγερος. Μια μέρα μου λέει ο παπάς: «Έλα να σε κάνω νεωκόρο». Πήγα κι εγώ. Άναβα τα καντήλια πρωί-βράδυ, διάβαζα κιόλας, ο,τι βιβλία έβλεπα τα διάβαζα. Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς του 1944, το απόγευμα, πήγα, άναψα τα καντήλια στην εκκλησία και, μετά, πήγα στο σπίτι μας. Ήταν εκεί η αδελφή μου η Ευγενία. Φάγαμε ξεροτήγανα, τηγανίτες και μακαρόνες. Εκεί που τρώγαμε, ήρθε μια λάμψη και με τύφλωσε και μπήκε μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Κι αμέσως, την ίδια στιγμή, φώναξα της Ευγενίας: «Ευγενία, θα γίνω καλόγέρος».
Στη συνέχεια πήγε στην Μονή Αγίου Νικήτα, στα νότια της Κρήτης. Μετά την τριετή του δοκιμασία, το μοναχός και ονομάστηκε Σωφρόνιος, ενώ τα καλοκαίρια πήγαινε στο Άγιο Όρος.. Μετά πήγε στο στρατό όμως αρρώστησε βαριά από λέπρα. Στον αντιλεπρικό Σταθμό Αθηνών, ο πατήρ Σωφρόνιος νοσηλεύτηκε επιτυχώς και θεραπεύτηκε ολοκληρωτικά. Η ασθένεια δεν του άφησε καμία παραμόρφωση, ούτε σημάδι. Το 1975, σε ηλικία 44 ετών, ο μοναχός Σωφρόνιος χειροτονήθηκε εις πρεσβύτερον και πήρε το όνομα Ευμένιος.
Έτσι ανακηρύσσονται οι άγιοι
Ο Μητροπολίτης που ενδιαφέρεται για την ανακήρυξη αγίου υποβάλλει αίτημα και συντάσσει σχετικό φάκελο προς την Εκκλησία της Ελλάδος. Μέσα στον φάκελο συμπεριλαμβάνονται στοιχεία και πληροφορίες που δίνουν οι πιστοί και αν υπάρχουν θαύματα και οτιδήποτε μπορεί να εμπλουτίσει το αίτημα. Στη συνέχεια το αίτημα διαβιβάζεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο έχει την πνευματική δικαιοδοσία για την αγιοκατάταξη. Στο Φανάρι συνέρχεται η Κανονική Επιτροπή, που ύστερα από ενδελεχή μελέτη του φακέλου, (μαρτυρίες ζώντων, βιογραφία) προχωρά ή όχι στην αγιοκατάταξη.
Συνήθως, οι σύγχρονοι άγιοι ανακηρύσσονται όταν δεν υπάρχουν εν ζωή συγγενείς, όπως ο Άγιος Παϊσιος που αγιοκατατάχτηκε λίγο μετά αφότου απεβίωσε ο τελευταίος αδελφός του.